ใต้จอสวรรค์ เหล่าราษฎรหัวเซี่ยต่างชะงักงันไปก่อน จากนั้นก็พากันหัวเราะครืน
คนต่างเผ่าผู้นี้ช่างโอหังและเขลาเบาปัญญายิ่งนัก!
ต้องทำให้พวกเขารู้เสียบ้างว่าแสนยานุภาพแห่งหัวเซี่ยของเรานั้นเป็นเช่นไร!
〖หลังพ่ายแพ้อย่างยับเยินในการบุกครั้งแรก แจ็กก็ลดท่าทีหยิ่งผยองลงเล็กน้อย ทว่ายังคงไม่ยอมแพ้
แจ็กได้บทเรียนจากคราก่อน จึงตัดสินใจเปลี่ยนเป้าหมายและยกทัพบุกอีกครั้ง ทั้งยังใช้บัตรไอเทมที่มีขยายจำนวนทหารในกองทัพ อย่างไรก็สามารถบดขยี้แคว้นเหล่านี้ด้วยจำนวนกำลังพลได้แน่นอน!
แต่สิ่งที่รอเขาอยู่กลับเป็นความพ่ายแพ้หลากรูปแบบที่ต่อเนื่องไม่รู้จบ—
บุกแคว้นเยียน ก็ถูกทหารม้ายิงธนูชั้นยอดแห่งดินแดนเยียน ผู้มีวิถีชีวิตห้าวหาญตีจนทิ้งหมวกเกราะและอาวุธหลบหนี;
บุกแคว้นจ้าว ก็ต้องเผชิญหน้ากองทหารม้าชายแดนจ้าวและแนวป้องกันอันแข็งแกร่งของหลี่มู่กับเหลียนพัว จนไม่อาจรุดหน้าได้แม้แต่ก้าวเดียว;
บุกแคว้นฉี ก็ถูกเหล่านักรบฝีมือเยี่ยมและกำลังแคว้นอันมั่งคั่งลากจนเสบียงร่อยหรอ ลูกธนูหมดสิ้น;
บุกแคว้นฉู่ ก็ถูกกองทัพเซี่ยงเยี่ยนโอบล้อมโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่าในอาณาเขตกว้างใหญ่ จนต้องหนีหัวซุกหัวซุน;
บุกแคว้นเว่ย ก็พบกับทหารเว่ยอู่จู่ กองทัพผู้ครองความเป็นใหญ่ในอดีต เพียงปะทะก็แตกพ่าย;
บุกแคว้นฉิน ยิ่งถูกทหารชั้นยอดอินทรีเหล็กภายใต้ระบบเกษตรกรรมและการศึกบดขยี้จนยับเยิน ท้ายที่สุดยังถูกไป๋ฉี่ฝังทั้งเป็นจนหมดสิ้นอีกด้วย
ภายในมิติระบบ ผู้บังคับบัญชามองแจ็กใช้ไอเทมเริ่มด่านใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนจะพ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเช่นกัน จนอดตวาดด้วยสีหน้าเขียวคล้ำไม่ได้ “ไร้ประโยชน์! มีทหารในมือมากมายเพียงนี้ เหตุใดจึงตีแคว้นใดไม่แตกสักแห่ง ทั้งยังสิ้นเปลืองไอเทมไปตั้งมากมาย!”