เมื่อมณฑลใต้ตกอยู่ในกำมือของสำนักอู่บู๊เพียงใด ต้าโจวก็เข้าใกล้ความพินาศเพียงนั้น!
สำหรับถู่เจวี๋ยแล้ว ดินแดนแร้นแค้นอย่างมณฑลใต้มิใช่สิ่งที่พวกเขาปรารถนา!
สิ่งที่ปู่ย่าตายายของพวกเขาฝันถึงมาตลอด คือการได้ควบม้าร่ำรวยในเจียงหนานของต้าโจว และได้ครอบครองหญิงงามผู้เฉกเช่นสายน้ำอันอ่อนโยนเหล่านั้นตามอำเภอใจ
สายตาที่ไห่ฉางชิงจ้องมองหญิงสาวทั้งสองนั้นร้อนระอุขึ้นมาฉับพลัน!
ชิวเทียนนั้นช่างเถอะ เขาไม่ชอบสตรีที่ยังอ่อนเยาว์เกินไปนัก! แต่พอเจียงชูเซียนปรากฏตัว กลิ่นอายอันเหนือโลกและเสน่ห์อันแฝงเร้นภายในของนาง กลับทำให้จิตใจที่สงบนิ่งดั่งผืนน้ำของเขากระเพื่อมเป็นระลอก!
"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้! สำนักอู่บู๊ต้องการรากฐานที่จะชิงชัยแผ่นดินใหญ่! ส่วนถู่เจวี๋ยต้องการพันธมิตรที่ไม่แข็งแกร่งจนเกินไป และต้าโจวที่เริ่มแตกร้าว!", "นี่คือจุดประสงค์ที่พวกเจ้าวางหมากไว้ที่มณฑลใต้ เพื่อหนุนเหลยเจิ้นเทียนให้ขึ้นมานี่เอง!"
จู่ ๆ โจวหลิงเฟิงก็ยิ้มพลางกล่าวขึ้นมา
น้ำเสียงของเขาไม่ดังนัก หากแต่กระจ่างชัดถึงหูทุกคน
"เสียดายที่พวกเจ้ามาพบข้า ความแค้นทั้งปวงที่วางแผนไว้ สุดท้ายก็ต้องกลายเป็นสายน้ำและฟองฝ่าที่เลือนหาย!"
โจวหลิงเฟิงยิ้มน้อย ๆ หากมิใช่เพราะตนถูกเนรเทศมาที่เมืองผานคร แผนการของสำนักอู่บู๊และชาวถู่เจวี๋ยบางทีอาจสำเร็จได้จริง ๆ
"แม้เจ้าจะล่วงรู้แล้วจะเป็นอย่างไร? หรือคิดว่าตนมีปัญญาจะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งได้?"