“นี่มันเรื่องอะไรกัน? ฝางเสวียนเซ่ออยู่ดี ๆ ก็ตาย? ใครกันที่ฆ่าเขา? ข้างกายอ๋องแห่งชนเถื่อนยังซ่อนผู้แข็งแกร่งเช่นนี้อีกหรือ? อย่างน้อยต้องเป็นปรมาจารย์ใหญ่เหนือขั้นสองระดับกลาง!”
ชิวเทียนวูบหนึ่งก็เข้าไปตรวจสอบความเป็นความตายของฝางเสวียนเซ่อ แล้วพบว่าเขาตายจริง!
ลูกแก้วสลาย กลางหน้าผากทะลุเป็นรู นั่นคือสาเหตุการตายที่แท้จริง
ชิวเทียนยังพบอีกว่ากระบี่ศักดิ์สิทธิ์ดอกบัวเขียวของนางถูกคนใช้พลังลมปราณแท้กระตุ้น ฟันเพียงครั้งเดียวก็สังหารฝางเสวียนเซ่อได้
และบนพื้น กระบี่ศักดิ์สิทธิ์ดอกบัวเขียวหักเป็นสองท่อน นั่นคือหลักฐานที่ดีที่สุด
“ท่านอ๋อง ใครกันที่ฆ่าเขา?”
ชิวเทียนไม่ทันได้เสียดาย มองไปรอบกาย เต็มไปด้วยคำถาม
นางเป็นคนฉลาด ย่อมรู้ว่ามีผู้แข็งแกร่งในเงามืดลงมือ
เพื่อไม่ให้เปิดเผยตัวตน จึงจงใจใช้กระบี่ดอกบัวเขียวของนางฆ่าคน ให้คนภายนอกคิดว่าคนที่ฆ่าฝางเสวียนเซ่อคือนางเอง!
“ข้าบอกว่าเป็นข้า เจ้าจะเชื่อหรือไม่?”
โจวหลิงเฟิงส่ายหน้า
“ฮึ ไม่อยากบอกก็ช่าง!”
ชิวเทียนย่อมไม่เชื่อเป็นอันขาด!
โจวหลิงเฟิงเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นคนไร้ค่า ไม่มีพรสวรรค์ด้านยุทธ์แม้แต่น้อย
และสามปีมานี้ถูกกักบริเวณอยู่ในตำหนักเสียนอัน ขาทั้งสองข้างพิการจนยืนไม่ได้
นึกถึงที่หงจิ่วหมิงและมั่วหลีมีฝีมือไม่ธรรมดา ทำให้ใครก็ไม่อาจมองทะลุได้
ชิวเทียนมั่นใจว่าข้างกายโจวหลิงเฟิงซ่อนผู้แข็งแกร่งทางยุทธ์ไว้คนหนึ่ง คอยปกป้องและฝึกฝนหงจิ่วหมิงกับมั่วหลีทั้งสองคน
“น่าเสียดายกระบี่ดีเช่นนี้!”
โจวหลิงเฟิงเก็บกระบี่ดอกบัวเขียวที่หักขึ้นมา พูดเป็นนัย
ชิวเทียนไม่รู้ว่าจะยอมรับตัวตนของตนหรือไม่ ทำได้เพียงวางอาฉิงตัวน้อยลงในอ้อมแขนของโจวหลิงเฟิง
นางรีบไปอยู่ข้างกายเจียงชูเซียนทันที!
หญิงผู้นี้เมื่อครู่คิดจะช่วยอาฉิง ยังโดนฝางเสวียนเซ่อโจมตี แต่กลับยังมีลมหายใจ!
ชิวเทียนส่งพลังลมปราณแท้เข้าสู่เส้นลมปราณของเจียงชูเซียนทันที ก็สัมผัสได้ทันทีว่ามีพลังลมปราณแท้อันเย็นยะเยือกกักขังอยู่ที่ศูนย์กลางตันเถียน