"ห้าคนที่เจ้าคัดเลือกมานั้น มีโอกาสทะลวงสู่ขั้นจงซือสามได้หรือไม่?"
โจวหลิงเฟิงเอ่ยถามต่อ
"ด้วยทรัพยากรมากมายขนาดนี้ ภายในสามเดือน อย่างน้อยต้องมีสองคนที่ฝ่าด่านสำเร็จ!"
หงจิ่วหมิงกล่าวอย่างมั่นใจยิ่ง
นับตั้งแต่มอบวิชาบำรุงชีวิตให้คนเหล่านั้น พวกเขาก็เข้าสู่สภาวะล้างไขสันหลัง
และทรัพย์สินทั้งหมดที่ท่านอ๋องนำติดตัวมาล้วนถูกนำออกมาเพื่อพัฒนาผู้คน แทบไม่ได้ใช้เพื่อตนเองเลย
"เช่นนั้นก็ดี!"
โจวหลิงเฟิงพยักหน้า ลำพังใต้บัญชาของเขามีเพียงจงซือสามน้อยเกินไป หลายเรื่องจึงล่าช้าโดยใช่เหตุ
ระหว่างการพัฒนา การรักษาชีวิตให้รอดต่างหากคือสิ่งที่สำคัญที่สุด
เขายังคิดไว้ว่าหาโอกาสจะไปหาช่างหลอมผู้เก่งกาจสักคน เพราะหากสามารถผลิตอาวุธดีๆ ได้สักชุด นอกจากจะป้องกันตนได้แล้ว ยังเพิ่มกำลังรบได้อีกด้วย
หากขยายสู่กองทัพได้ราบรื่น ก็จะสามารถสร้างกองกำลังส่วนตัวที่ไม่ธรรมดาได้กองหนึ่ง!
นี่คือแนวคิดของกองกำลังพิเศษ
และที่นี่สิ่งที่ขาดแคลนน้อยที่สุดคือทรัพยากรแร่ธาตุนานาชนิด หากไม่นำมาใช้ประโยชน์ก็เท่ากับทิ้งของมีค่าให้สูญเปล่า
เพราะด้วยสภาพภูมิประเทศและเส้นทางคมนาคม จึงไม่เคยมีใครคิดการใหญ่กับทรัพยากรแถบนี้มาก่อน
"เอาล่ะ จงสอดส่องเส้นทางสู่เมืองผานครอย่างเข้มงวด หากพบนักยุทธ์ต้องสงสัย ให้รายงานทันที!"
โจวหลิงเฟิงสั่งการต่อ
"ข้าจะไปดูมั่วหลีตอนนี้!"
โจวหลิงเฟิงกล่าวจบก็ให้หงจิ่วหมิงผลักเขากลับเข้าลานบ้าน!
กลางลานบ้านเวลานี้มีโอ่งน้ำใหญ่ใบหนึ่ง สูงถึงหนึ่งเมตรครึ่ง!