"โอ้? จริงหรือ? เช่นนั้นเจ้ากล้าพนันกับข้าหรือไม่!"
สายตาของโจวหลิงเฟิงจับจ้องไปที่เหลยเจิ้นเทียน เอ่ยปากอย่างสงบนิ่ง: "ข้าพนันว่าภายในสองเค่อ องครักษ์ของเจ้าจะไม่มาปรากฏตัว!"
"คิดจะถ่วงเวลา น่าเสียดายที่องครักษ์ข้าจะมาถึงทันเวลา แล้วสังหารพวกเจ้าให้สิ้นซาก!"
เหลยเจิ้นเทียนพลันฉุกคิดขึ้นมาได้
ถึงแม้ตั้วเฟยจะเคยเป็นคนของเจ้าเมืองเก่า แต่ตั้งแต่ยอมสวามิภักดิ์ต่อเขา ก็จงรักภักดีมาโดยตลอด
และเขาก็เคยหักหลังคนอื่นมาแล้วครั้งหนึ่ง หากหักหลังเขาอีกครั้ง ผู้คนในโลกจะมองเขาอย่างไร
ชะตากรรมของเขาย่อมต้องเลวร้ายยิ่งกว่าเดิมเป็นแน่!
"ฮ่าๆ! ในเมื่ออ๋องแห่งชนเถื่อนมีอารมณ์ขนาดนี้ ข้าในฐานะเจ้าเมืองก็ให้เจ้ามีชีวิตอยู่ต่อไปอีกสักครู่!"
เหลยเจิ้นเทียนขณะนี้เปี่ยมไปด้วยพลังที่น่าเกรงขาม ประหนึ่งครองโลก มองโจวหลิงเฟิงราชโอรสแห่งต้าโจวไม่เห็นอยู่ในสายตาเลยแม้แต่น้อย
"เป็นสัญญาณเรียกรวมพลของเจ้าเมือง!"
ขณะนั้นในกองทหารองครักษ์ เย่จื่อเสวียนพลันเคลื่อนไหวร่างกายอันอ่อนช้อย ดวงตางดงามจับจ้องไปที่ตั้วเฟย
ตั้วเฟยสีหน้าเรียบนิ่ง สงบเยี่ยงพุทธรูปโบราณ! เขาแม้แต่ไม่เงยหน้ามองท้องฟ้า สายตาอันทรงอำนาจกวาดผ่านใบหน้าเหล่าทหารองครักษ์
"สิ่งที่ต้องทำตอนนี้คือรอคอย! หากเหลยเจิ้นเทียนชนะ เราคงได้แต่สู้สุดชีวิต! หากอ๋องแห่งชนเถื่อนชนะ เราก็ยอมสวามิภักดิ์ต่ออ๋องแห่งชนเถื่อน แล้วรับตัวคุณหนูอาฉิงกลับมา!"
ตั้วเฟยเอ่ยเสียงทุ้ม
"รับทราบ!" เหล่าทหารโดยรอบเปล่งเสียงพร้อมเพรียง! พวกเขาล้วนเป็นผู้ที่ตั้วเฟยแอบคัดเลือกและเลื่อนขั้นขึ้นมา ย่อมร่วมตายร่วมเป็นกับพี่ใหญ่ของตนโดยธรรมชาติ
เวลาสองเค่อผ่านไปอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเหลยเจิ้นเทียนเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ!