ในห้องสวีทชั้นบนสุดของริตซ์ คาร์ลตัน ระบบควบคุมอุณหภูมิทำงานเงียบสนิท
ห้องที่เจ้าหยานให้คุณหลินจองไว้เป็นห้องแม่ลูกที่แบ่งสัดส่วนชัดเจนมาก
ด้านนอกเป็นห้องนอนเตียงใหญ่กว้างขวาง
พื้นที่กว้างมาก พรมก็หนานุ่ม
เดินตามทางเดินด้านนอกเข้าไป ผลักประตูไม้เนื้อแข็งที่เก็บเสียงได้ดีเยี่ยมออก ด้านในเป็นห้องนอนเตียงคู่ที่แยกเป็นสัดส่วน เตียงสองเตียงตั้งแยกจากกัน พร้อมพื้นที่อาบน้ำส่วนตัว
ปกติพอปิดประตู ทั้งสองฝั่งก็ไม่รบกวนกัน
แต่พอเปิดประตู ก็สามารถดูแลกันได้ทุกเมื่อ
ห้องแบบนี้เหมาะที่สุดสำหรับจัดที่พักให้คนเมาสองคนที่หมดสติไปแล้ว พร้อมทั้งเหลือพื้นที่ให้คนที่ยังมีสติพักผ่อน
ประตูห้องน้ำฝั่งห้องนอนเตียงใหญ่ถูกผลักเปิดออก
ช่างนวดร่างกายสองคนที่สวมเสื้อยืดแขนสั้นสีดำเดินออกมา
ปกติพวกเขาเคยรับมือกับลูกค้าที่ดื่มจนเมามายมามากมายในโรงแรม แต่ตอนนี้ผู้เชี่ยวชาญที่เห็นโลกมามากทั้งสองคนกลับมีสีหน้าซับซ้อนและจนปัญญาอย่างบอกไม่ถูก
ช่างนวดเดินมาหาเจ้าหยานกับหลู่ชวนที่นั่งอยู่บนโซฟาด้านนอก
“คุณเจ้าของครับ”
ช่างนวดหัวหน้ากลุ่มเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก สีหน้าลำบากใจ
“ลูกค้าสองท่านข้างในอาบน้ำเสร็จแล้วครับ”
“พวกเราใช้ผ้าขนหนูอุ่นเช็ดให้สองรอบ แล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดสะอาดให้เรียบร้อยแล้วครับ”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง สีหน้าดูพูดไม่ออกยิ่งกว่าเดิม
“แต่...ตอนนี้ทั้งคู่กอดกันแน่น แกะยังไงก็ไม่ออกครับ”
เจ้าหยานเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย
ช่างนวดรีบรายงานสภาพอันโกลาหลข้างในตามความจริง
“ลูกค้าคนตัวสูงร่างใหญ่ใช้มือทั้งสองข้างรัดเอวอีกคนไว้แน่น แกะยังไงก็ไม่ยอมปล่อย ปากก็ยังน้ำลายไหลไม่หยุด แล้วยิ้มแฉ่งเรียกอีกคนว่าข้อศอกใหญ่ครับ”
“ส่วนคนที่โดนรัดอยู่ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเลยครับ”
“เขาใช้ทั้งมือทั้งเท้าเกาะอยู่บนตัวคนตัวใหญ่ หลับตาแล้วพึมพำตอบว่า สาวน้อยของฉันครับ”
ภาพช่างชัดเจนเหลือเกิน
ผู้ชายตัวโตสองคน คนหนึ่งเรียกอีกคนว่าข้อศอกใหญ่ อีกคนเรียกว่าสาวน้อย คำเรียกไม่เกี่ยวข้องกันเลยสักนิด แต่ท่าทางที่กอดกันกลับจริงใจสุด ๆ จนแทบแยกจากกันไม่ได้
“สองคนนี้เมาหนักมากครับ”
ช่างนวดถูมือไปมา