ป่าลึกในเขตป่าไม้ของมณฑลจี
เที่ยวบินที่หลู่ชวนนั่งกลับเจียงเฉิงไปนานแล้ว
ภายในอาคารหลักของฐานที่มั่น
คนที่เหลือเพิ่งขุดโสมกันเสร็จ ส่วนขุดของใครไปบ้างนั้นก็ไม่รู้
ลู่เตอเช่ากลับมาถึงเขตป่าไม้ก็รีบพุ่งเข้าไปในครัวทันที ไม่ทันได้ดื่มน้ำสักอึก
เพื่อไปค้นคว้าว่าจะจับคู่โสมกับเนื้อกวางอย่างไรดี
จางจวี่ลู่เดินวนไปมาระหว่างโถงชั้นหนึ่งกับลานบ้าน ดูเหมือนยังขุดไม่หนำใจ
ส่วนฮั่นตงทำหน้าอมทุกข์ เดินเตร่ไปมาอย่างไร้จุดหมายในโถงกว้าง ความตื่นเต้นผ่านพ้นไปแล้ว ดูเหมือนเขากำลังกังวลอะไรบางอย่าง
สีหน้าของเจิ้นจื่ออางกลับดูเหม่อลอยอยู่บ้าง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร
เจ้าหยานนั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยวในโถง
เขาดันแว่นเลนส์กันแสงฟ้าบนสันจมูก
สายตาหยุดอยู่ที่เจิ้นจื่ออาง
เขาสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างได้อย่างเฉียบไว
ตั้งแต่ขึ้นรถโตโยต้าปราโดที่จุดพักรถ
ท่าทีที่เจิ้นจื่ออางมีต่อหลู่ชวนก็เปลี่ยนไปอย่างประหลาด
ไม่ใช่ท่าทีวางมาดแบบคุณชายที่จงใจรักษาระยะห่างอีกต่อไป
แต่กลับกลายเป็นสภาพซับซ้อนที่ปะปนด้วยความหวาดกลัว ความระแวดระวัง และแม้กระทั่งความพยายามหลบเลี่ยงอย่างไร้สาเหตุ
เสียงเครื่องยนต์รถดังมาจากลานบ้าน
จางจวี่ลู่จัดเตรียมขบวนรถเรียบร้อยแล้ว
เตรียมส่งฮั่นตง เจ้าหยาน และเจิ้นจื่ออางไปเฟิ่งเทียนพร้อมกัน
เจิ้นจื่ออางยืนอยู่ตรงประตูโถง
เดิมทีเขาไม่อยากไปเฟิ่งเทียน
เขาคิดจะซื้อตั๋วเครื่องบินกลับเจียงเฉิงโดยตรง
แต่พอ
นึกถึงการกลับเจียงเฉิงขึ้นมาเมื่อไร
ในหัวก็ผุดใบหน้าที่แทบจะทำให้เสื้อเชิ้ตรัดรูปสีเข้มปริออกมาได้ขึ้นมาทันที