“ซ่า—”
น้ำเย็นเฉียบเต็มกะละมังสาดออกมาจากหลังประตูบานคู่โดยไม่ปรานี
การสาดน้ำครั้งนี้นับเป็นศิลปะการป้องกันด้วยฟิสิกส์อันยอดเยี่ยม ไม่เพียงทำให้ฮั่นตงที่เพิ่งก้าวเข้าประตูเปียกโชกไปทั้งตัว ยังสาดเจิ้นฟู่กุ้ยที่กำลังโอบคอฮั่นตงพร้อมยิ้มประจบประแจงอย่างอบอุ่น จนเปียกตั้งแต่หัวจรดเท้าราวกับไก่ตกน้ำอย่างแท้จริง
ทั่วทั้งโถงทางเข้า
ในชั่วขณะนั้น อากาศเหมือนหยุดนิ่งไปหนึ่งวินาที
ฮั่นตงยกมือเช็ดน้ำเย็นบนใบหน้า ทั้งตัวจมอยู่ในความสับสนขั้นสุดว่า “ฉันเป็นใคร อยู่ที่ไหน กำลังเจอกับอะไร”
ผมที่เจิ้นฟู่กุ้ยหวีไว้อย่างเรียบร้อย ตอนนี้ลีบแบนแนบหนังศีรษะ ส่วนสูทสั่งตัดราคาแพงก็อุ้มน้ำจนชุ่ม หยดน้ำไหลลงมาไม่หยุด
เหล่าบอดี้การ์ดชุดดำที่ยืนตัวตรงอยู่หน้าประตูแทบถลนตาออกมาจากเบ้า
เจิ้นจื่ออางยืนอึ้งไปเลย
หลู่ชวนกับเจ้าหยานยืนอยู่ด้านหลัง ต่างก็ยังตั้งตัวไม่ทันกับวิธีต้อนรับแขกของตระกูลผู้ร่ำรวยแห่งเจียงเฉิง ว่านี่เป็นสำนักแนวล้ำยุคแบบไหนกันแน่
ตามปกติแล้ว เมื่อเจอเหตุไม่คาดฝันแบบนี้ ฮั่นตงซึ่งเป็นแขกที่โดนสาดจนเปียกโชกที่สุดก็ควรเป็นคนแรกที่ระเบิดอารมณ์
แต่ดันไม่เป็นอย่างนั้น
ฮั่นตงยังไม่ทันได้โมโห เจิ้นฟู่กุ้ยก็ระเบิดอารมณ์ก่อนแล้ว
จะไม่ให้เขาระเบิดได้ยังไง?
เมื่อครู่เขาเพิ่งผ่านความผันผวนครั้งใหญ่หน้าประตูมา! พอเห็นป้ายทะเบียนเจียงเอ 00006 เขาถึงกับต้องกลืนบทตบตีที่เตรียมไว้ลงคออย่างยากลำบาก แล้วทุ่มสุดชีวิตแสร้งทำตัวเป็นพ่อตาผู้ใจดีมีมารยาทต่อหน้าผู้ยิ่งใหญ่ที่หยั่งไม่ถึง
แต่ผลกลับกลายเป็นว่า
เหล่าจินที่เขาแอบสั่งให้ไปเตรียมแผนสำรอง ดันสาดน้ำเย็นมาหนึ่งกะละมัง เท่ากับถือพลั่วไปขุดสุสานบรรพบุรุษบ้านเจิ้นของพวกเขาชัด ๆ!
“ฉันแม่ง...”
เจิ้นฟู่กุ้ยโมโหจนเนื้อปลิ้นทั่วตัวสั่นระริก ขอบตาแดงก่ำขึ้นมาทันที
เขาผลักฮั่นตงออก ก่อนก้าวพรวดพราดไปหาเหล่าจินที่ซ่อนอยู่หลังประตู แล้วเหวี่ยงแขนตบกบาลเหล่าจินฉาดใหญ่