ไป๋เยาเยาค้นพบว่ามิติยังมีฟังก์ชันถนอมอาหาร กุ้งมังกรที่กินเหลือ ทิ้งไว้นานมาก พอหยิบออกมาอีกครั้งยังร้อนอยู่ เหมือนตอนที่ใส่เข้าไปไม่มีผิด
เมื่อรู้ฟังก์ชันนี้แล้ว ไป๋เยาเยาอารมณ์ดียิ่งขึ้น ชาตินี้คงไม่ต้องลำบากมากแล้ว
ก่อนกลับไม่ลืมกว้านซื้ออาหารทะเลของขึ้นชื่อในออสเตรเลียจำนวนมาก ตรงไปตลาดค้าส่งท้องถิ่น สั่งอาหารทะเลมูลค่า 2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
โดยเฉพาะกุ้งมังกร พี่อ้วนชอบกิน ตัวเองก็ชอบกิน
ส่วนอย่างอื่นอย่างแซลมอน ปลาจวดดำ ปลาหางเหลือง หอยเป๋าฮื้อ ปลาหมึกกล้วย ปลาหมึกยักษ์ ปลาซาร์ดีน ปูจักรพรรดินี ปูประการัง ปูอลาสก้า หอยเม่น หอยหวาน หอยเชลล์ ฯลฯ...
ซื้อมาไม่น้อยเลย กว้านเกลี้ยงทั้งตลาดอาหารทะเล
ให้คนขนมาส่งที่โกดังแล้ว พอแน่ใจว่าคนไปกันหมด ไป๋เยาเยาก็เก็บเข้ามิติทันที
ขั้นต่อไปก็คือไปซื้ออาหารทะเลปรุงสุก ฝีมือทำครัวของตัวเองก็ระดับชงบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแล้วตอกไข่ใส่เพิ่ม มีแต่วัตถุดิบก็เสียเปล่า
ฝีมือทำอาหารของพี่น้องก็พอกัน กินได้ก็พอแล้ว แน่นอนว่าจะทำให้สุกได้หรือเปล่าเป็นอีกเรื่องหนึ่ง นอกจากย่างเนื้อกลางป่าแล้ว อย่างอื่นทำไม่เป็นกันเลย ทุกคนล้วนถูกอาจารย์ฝึกให้ติดนิสัย
ดังนั้นจึงตรงไปสั่งที่โรงแรมที่พี่อ้วนเคยไปกิน สั่งกุ้งมังกร 10000 ที่ โฮลเซลล์ทะเลรวมมิตร 10000 ที่
ส่วนอย่างอื่นต้องกลับประเทศแล้วค่อยว่ากัน ถ้าพูดถึงเรื่องอาหารการกิน ฮว๋ากั๋วบอกว่าที่สอง ก็ไม่มีใครกล้าบอกว่าที่หนึ่ง
ต่อจากนั้นก็ขับรถไปซื้อครีมขี้แกะหนึ่งแสนกล่อง เสื้อขนสัตว์สามหมื่นตัว เสื้อหนังแกะสามหมื่นตัว รองเท้าบูทหุ้มข้อสามหมื่นคู่ ผ้าห่มสามหมื่นผืน
ปีที่สองของวันสิ้นโลก อุณหภูมิลดลงฮวบฮาบ อุณหภูมิต่ำสุดได้ถึงติดลบหกสิบเจ็ดสิบองศา ของพวกนี้กลายเป็นสิ่งจำเป็นช่วยชีวิตทั้งหมด ไม่ต้องพูดถึงยื่นมือไปสู้กับซอมบี้ ยื่นมือออกไปก็ยากแล้ว
โชคดีที่เมื่อพลังพิเศษเลเวลสูงขึ้น ความทนร้อนและทนหนาวของคนก็เพิ่มขึ้นไม่น้อยเหมือนกัน
แล้วก็ซื้อนมผงเด็กอ่อนออสเตรเลียหนึ่งแสนกระป๋อง ถึงจะบอกว่าเป็นของให้เด็กเล็กกิน แต่ใครก็ไม่ได้กำหนดว่าเด็กโตจะกินไม่ได้ ของที่เสริมสารอาหารได้ในวันสิ้นโลกนั่นคือเงินตราแข็ง
ตอนนี้ตัวเองอยู่ที่ออสเตรเลียพอดี ไม่ซื้อของขึ้นชื่อท้องถิ่นกลับไปก็ไม่เหมาะ
เมื่อเก็บของทั้งหมดเข้ามิติแล้ว ไป๋เยาเยามองข้าวของในมิติที่วางเกะกะระเกะระ ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
หยิบมือถือออกมา เปิดเว็บ 1988 สั่งชั้นวางสินค้าแบบโกดังเก็บของสเตนเลสเกรดอุตสาหกรรมจากห้าร้านแตกต่างกัน ร้านละหนึ่งหมื่นอัน
กำหนดรูปแบบมาตรฐานเดียวคือยาว 7 เมตร กว้าง 50 เซนติเมตร สูง 5 เมตร มีหกชั้น ไม่ด่วนต้องรอประมาณ 1 เดือนถึงได้รับของ ด่วนก็ต้องใช้เงินอีกไม่น้อย ไป๋เยาเยาคำนวณเวลาดูก็พอๆ กัน ตอนนั้นตัวเองก็กลับประเทศแล้ว พอดีรับของ เลยไม่เลือกแบบด่วน ตัดสินใจจ่ายเงินมัดจำ
ขึ้นเครื่องบินไปแคว้น R แล้ว
ไป๋เยาเยาแต่งตัวเป็นนักเรียน มวยผมมวยกลม มีกิ๊บติดผมรูปกระต่ายน้อยที่ศีรษะ ดูน่ารักและเรียบร้อย
ไป๋เยาเยาไปถึงก็เรียกแท็กซี่ตรงไปสถานที่จัดงานแถลงสินค้าใหม่ของบริษัทซาโต้ จากข้อมูลในเน็ตรู้ข่าวว่าซาโต้ ชินอิจิจะมาร่วมงานแถลงข่าววันนี้
คิดว่าจะไปร่วมสนุกสักหน่อย เผื่อมีโอกาสทำภารกิจให้สำเร็จ
เพิ่งถึงประตู ก็เห็นซาโต้ ชินอิจิกำลังลงจากรถ ไป๋เยาเยาตาเป็นประกาย รถคันนี้โคตรเท่เลย!
รถเบนซ์ S-Class ติดเกราะ Alpine Armoring ป้องกันกระสุนที่ดัดแปลงแล้ว แค่มองก็มันส์แล้ว แค่ราคาสวยหรูเกินไป ไป๋เยาเยาที่ทำงานหนักหาเงินเหนื่อยๆ ไม่ยอมเสียเงินซื้อหรอก
ไป๋เยาเยาถอนใจในใจสองที ก็ตามฝูงชนเข้าไปข้างใน งานแถลงข่าวยังไม่เริ่ม ซาโต้ ชินอิจิน่าจะอยู่ห้องรับรองแขกวีไอพี
ไป๋เยาเยาลองหาอยู่พักใหญ่กว่าจะเจอ ต่อยพนักงานเสิร์ฟน้ำจนสลบ เปลี่ยนเป็นชุดของเธอ ปลอมตัวนิดหน่อย หลบกล้องเข้าไปในห้องรับรอง
ใส่น้ำชาที่มียาพิษร้ายแรงถึงตาย ไป๋เยาเยอคิดเสมอว่า เป็นมือสังหาร ไม่จำเป็นต้องต่อสู้ฆ่าฟันทุกวัน ใช้สมองแก้ปัญหายิ่งดีกว่า
ไป๋เยาเยอเข้าไปวางน้ำ ยิ้มหวานเป็นธรรมชาติมองไปที่ซาโต้ ชินอิจิที่นั่งตำแหน่งประธาน
ซาโต้ ชินอิจิยิ้มเจ้าเล่ห์ ตอนยกถ้วยชากรอค้างไว้เป็นพิเศษ: "พอเสร็จแล้วมาหาฉันนะ"
ไป๋เยาเยาพยักหน้าเขินอาย มองซาโต้ ชินอิจิดื่มน้ำชาพิษจนหมดอดถอนใจไม่ได้ ไอ้หมอนี่มันฆ่าง่ายโคตรๆ เลย หกร้อยล้านเยนมาแล้ว
ดังนั้นจึงถือโอกาสตอนบอดี้การ์ดยังไม่ทันรู้ตัว ลงมือล่วงหน้าเลย บอดี้การ์ดสี่คน ไม่ทันแม้แต่จะเรียกกำลังเสริม ก็ตายภายใต้มีดของไป๋เยาเยอ ฉวยโอกาสหยิบกุญแจรถ เผื่อได้ของดี
จัดการร่องรอย ถ่ายรูปซาโต้ ชินอิจิ ส่งให้หวังฟู่กุ้ย แล้วแวบเข้าร่างในมิติ มีพลังพิเศษแล้วไม่ใช้ นั่นมันโง่หรือเปล่า ไป๋เยาเยอกินข้าวเที่ยงอย่างสบายใจ
แล้วก็ฝึกฝนพลังพิเศษต่อไป ตอนนี้มิติของตัวเองแม้จะกลายพันธุ์แล้ว แต่เลเวลพลังพิเศษยังเป็นเลเวลหนึ่ง ในกรณีที่ไม่มีหินเวทมนตร์ จะอัปเกรดเลเวลไม่ได้ แต่สามารถเพิ่มความชำนาญพลังพิเศษได้
นี่เป็นของถนัดของไป๋เยาเยอ รู้สึกว่าฝึกได้ไม่นาน ก็ดึกมากแล้ว
เปลี่ยนเป็นชุดสีดำ สวมหน้ากากกับหมวก ออกจากมิติ ย่องออกมา เห็น Alpine Armoring ที่ยังจอดข้างทาง ก็ยิ้ม ได้ทำงานพิเศษแล้ว
คงเป็นเพราะการตายของซาโต้ ชินอิจิ ทำให้ทุกคนวุ่นวาย ไม่ทันได้จัดการ
หยิบกุญแจรถออกมาขับรถจากไป
ขับไปถึงชานเมืองที่ไม่มีกล้อง ก็พาทั้งรถทั้งคนเข้ามิติ หลับสบายหนึ่งที
วันต่อมา
ไป๋เยาเยอเปลี่ยนการแต่งตัวใหม่ เริ่มตะลุยซื้อของ
ค่าจ้างส่วนที่เหลือของหวังฟู่กุ้ยโอนมาแล้ว ไม่รู้ทำไม ยังให้เพิ่มมาอีกสองร้อยล้านเยน
ตอนนี้แค่ในบัญชีส่วนตัวก็มีหนึ่งพันหกร้อยล้านเยน ที่ออสเตรเลียใช้ไปเกือบเจ็ดสิบล้านเยน แต่ยังมีเงินดอลลาร์ของอาจารย์อีกห้าร้อยล้านดอลลาร์สะสมของน่าจะพอแล้ว
ตอนนั้นเองโทรศัพท์ดังขึ้น
หวังฟู่กุ้ย
"พี่สาวมือสังหาร สุดยอดไปเลย เมื่อวานซืนบอกว่าจะรับภารกิจ ไม่ถึงวันเดียว ซาโต้ก็ตาย!" หวังฟู่กุ้ยตะโกนเสียงดัง
ไป๋เยาเยอต้องถือโทรศัพท์ห่างออกอีก
"นายให้เงินเพิ่มมาสองร้อยล้าน!"
"ฮ่าๆ สมควรแล้ว งานนี้ทำสะอาดดี เธอยังอยู่แคว้น R ไหม มีอีกภารกิจนะ เธอ..."
ไป๋เยาเยอปฏิเสธตรงๆ ว่า: "ไม่ว่าง ไม่รับ"
"ค่าภารกิจพันล้านเยน!"
"ลองว่ามาสิ" ไป๋เยาเยอหน้าแดงเล็กน้อย
หวังฟู่กุ้ยดีใจ พูดว่า: "ระเบิดศาลเจ้ายาสุคุนิทิ้ง!"
ไป๋เยาเยออึ้งไป ไอ้เด็กนี่มัน... มันรักชาติบ้านเกิดจริงๆ
แต่ตัวเองก็สนใจภารกิจนี้เหมือนกัน ไม่ใช่เพราะเงินแค่พันล้านเยนเล็กๆ นั่นหรอกนะ ไม่ใช่เลย
"รับ" ไป๋เยาเยอพูด
"ฮ่าๆๆๆ สมกับเป็นพี่สาวอันดับหนึ่งของบอร์ดนักฆ่า! สุดยอด!" หวังฟู่กุ้ยพูดอย่างดีใจ
ไป๋เยาเยอวางสายโดยตรง คิดแล้วโทรไปหาเสี่ยวหมี่ เสี่ยวหมี่ประจำการอยู่แถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ตลอดปี น่าจะมีทรัพยากรอยู่ใกล้มือ
"พี่เยา!"
"หา Caz287 ระเบิดมาให้ฉันได้ไหม? ฉันอยู่แคว้น R" ได้ยินเสียงเสี่ยวหมี่ ไป๋เยาเยอรู้สึกว่าส่วนที่หายไปในใจพลันกลับมา
ชาติก่อนเสี่ยวหมี่ไม่ได้ปลุกพลังพิเศษ ตอนถูกซอมบี้ล้อม เพื่อไม่ให้ถ่วงคนอื่น อุ้มระเบิดวิ่งไปทางฝูงซอมบี้ ตายตามกันไปกับซอมบี้
ตอนนี้ทุกคนยังมีชีวิตอยู่! ดีจริงๆ!
"เฮ้ย พี่เยา พี่จะทำอะไรเนี่ย! นี่มันระเบิดที่แรงจนไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ ถ้าไม่มีเฮลิคอปเตอร์สนับสนุน พี่จะหนีได้ยังไง! มันตั้งเวลาไม่ได้ด้วย!" เสี่ยวหมี่ตกใจพูด
"ไม่ต้องห่วง ข้ามีวิธี" ไป๋เยาเยอตอบ
"ถนนอิจิดะ 1019 เธอไปที่นั่น บอกชื่อฉันก็พอ ไม่ต้องจ่ายเงิน พวกนั้นติดชีวิตฉันไว้" เสี่ยวหมี่ฟังน้ำเสียงสงบนิ่งของไป๋เยาเยอ ก็ไม่กังวลแล้ว พี่เยามีความสามารถเอาตัวรอดกว่าพี่อ้วนอีก ไม่มีทางพลาดแน่
......