ออสเตรเลีย โกลด์โคสต์
ไป๋เยาเยาพุ่งตัวลุกจากเก้าอี้อาบแดดอย่างกะทันหัน จ้องมองสาวผมบลอนด์ขายาวในชุดบิกินีและหนุ่มกล้ามโตที่โชว์หุ่นอยู่บนชายหาดอยู่นาน กว่าจะรู้ตัว ก็คิดขึ้นได้ว่า นี่เราตายแล้วเกิดใหม่หรือ?
ในหัวยังคงวนเวียนซ้ำไปซ้ำมาด้วยภาพการต่อสู้กับซอมบี้ระดับราชันย์สายมิติ หน่วยของเธอทั้ง 10 คน ตายหมดด้วยน้ำมือของมัน
สุดท้ายเป็นพี่胖กับพวกที่ใช้ชีวิตถ่วงเวลาเอาไว้ เธอถึงได้มีโอกาสโจมตีเต็มกำลัง มองดูร่างพี่胖กว่า 100 กิโลกรัมถูกซอมบี้เชือดทีละชิ้น ๆ ไป๋เยาเยาระดมพลังทั้งหมด ทุ่มสุดชีวิต ระเบิดพลังใส่ซอมบี้มิติ จนตายไปด้วยกันทั้งคู่
ก่อนตาย แก่นคริสตัลของซอมบี้มิติระดับราชันย์ร่วงลงมาตรงหน้า เธอรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมด ปลายนิ้วเพิ่งจะแตะโดน ก็สิ้นลมเสียก่อน
หยิบโทรศัพท์จากเก้าอี้อาบแดดขึ้นมาดู ตัวเองกลับมาเกิดใหม่ถึงช่วงสามเดือนก่อนวันสิ้นโลก!
ชาติที่แล้ว ไป๋เยาเยาไม่เพียงเอาตัวรอดในวันสิ้นโลกมานานถึงสิบปี ยังพาพี่น้องที่ฝากชีวิตไว้ได้ไม่กี่คน ร่วมกันก่อตั้งหน่วยรัตติกาล สังหารซอมบี้และอสูรกลายพันธุ์นับไม่ถ้วน
การมาถึงของวันสิ้นโลกเกือบอยู่ในความคาดหมายของทุกคน แต่ไม่มีใครคิดว่ามันจะมาเร็วขนาดนี้
แรกเริ่มมีไวรัสชนิดหนึ่งแพร่เข้ามาจากต่างประเทศ จีนพยายามควบคุมอย่างเข้มงวดนานถึงสิบปี สุดท้ายก็ยังแพร่กระจายออกไป
ไร้ซึ่งลางบอกเหตุใด ๆ ทั่วทั้งโลกเกิดฝนตกลงมาพร้อมกัน หลังฝนตกไม่เพียงไร้สายรุ้ง กลับมีมนุษย์ราวหกสิบเปอร์เซ็นต์กลายเป็นซอมบี้ หมดสติสัมปชัญญะ ควบคุมตัวเองไม่ได้ เอาแต่คิดโจมตีมนุษย์
ประกอบกับสัตว์กลายพันธุ์ที่ปรากฏขึ้นเรื่อย ๆ สภาพแวดล้อมการอยู่รอดของมนุษย์ยิ่งอันตรายขึ้นทุกที แต่ก็ใช่ว่าจะไร้ผู้มีความสามารถพิเศษ ก่อนที่ไป๋เยาเยาจะตาย มนุษย์ได้ปรากฏผู้มีพลังพิเศษระดับ 9 แล้ว
ไป๋เยาเยาเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ปลุกพลังสายมิติ ตอนแรก พลังมิติทำได้แค่เก็บข้าวของ ไร้ค่ามาก ไป๋เยาเยาอาศัยทักษะการต่อสู้ที่เหนือชั้น เข้าปะทะกับซอมบี้ตรง ๆ ถึงเลื่อนขั้นพลังเป็นระดับ 3
ถึงได้ค้นพบว่าพลังมิติไม่ใช่แค่เก็บของได้ ยังปล่อยคมดาบมิติ ฟันมิติ ขว้างปา และเทเลพอร์ตได้อีก
ซึ่งประกอบกับทักษะของไป๋เยาเยาแล้ว เรียกว่าเข้ากันราวกับเกิดมาเพื่อกัน พุ่งทะยานขึ้นไปอยู่ที่ 6 ใน 10 อันดับผู้แข็งแกร่งสุดของจีน
ทว่าก็ยังสู้ซอมบี้ระดับราชันย์ไม่ได้
ศูนย์บัญชาการฐานที่มั่นในเมืองหลวงของจีนออกประกาศฉบับหนึ่งว่า ขอเพียงได้แก่นคริสตัลซอมบี้ระดับราชันย์ 10 ชนิดที่แตกต่างกัน ก็จะสามารถคิดค้นวัคซีนต้านซอมบี้ ยุติวันสิ้นโลกนี้อย่างถาวร
แต่ว่าระหว่างที่มนุษย์แข็งแกร่งขึ้น ซอมบี้ก็แข็งแกร่งขึ้นด้วย แถมยังมีสติปัญญา 3 ปีให้หลัง แทบจะหาซอมบี้ที่พลัดหลงตามลำพังไม่เจออีกแล้ว
ไม่ร่วมมือกันเป็นทีม ลำพังคนเดียวยากมากจะสู้ฝูงซอมบี้ได้ ซอมบี้ยังเรียนรู้ที่จะโจมตีฐานที่มั่นของมนุษย์อย่างมีเป้าหมายและวางแผน
แก่นคริสตัลซอมบี้ระดับราชันย์ 10 ชนิดแตกต่างกันนั้นยากเกินจะได้มา ซอมบี้เวลาที่ร้ายกาจที่สุด ไม่ต้องพูดถึงฆ่ามันเลย แค่คนที่เคยเห็นมันก็ตายหมดแล้ว กระทั่งการมีอยู่ของมัน ก็ยังอนุมานจากซากศพที่แก่เฒ่า
ไป๋เยาเยาหลับตาลงเงียบ ๆ กำหมัดแน่น นึกถึงพี่น้องที่จากไปทีละคนในชาติก่อน ใจก็ค่อย ๆ ตื่นเต้นขึ้นมา ทุกคนยังมีชีวิตอยู่!
นี่แหละคือความหมายที่ฉันได้เกิดใหม่ คราวนี้ ฉันจะพาพวกนายผ่านวันสิ้นโลกนี้ไปให้ได้!
……
ไป๋เยาเยามองทะเลสงบแวบหนึ่ง แล้วรีบกลับไปวิลล่าติดทะเล เป็นนักฆ่ามาหลายปีขนาดนี้ ก็นับได้ว่า 'รวย' อยู่ไม่น้อย ชินกับชีวิตที่เอาแต่สู้รบฆ่าฟัน บางครั้งก็จะให้วันหยุดตัวเองบ้าง พักผ่อนเงียบ ๆ สักสองสามวัน
ไป๋เยาเยารู้สึกว่ามีเรื่องต้องทำมากมาย เรื่องแรกที่ต้องทำ คือสงบใจ ไล่เรียงช่วงเวลาสำคัญและเหตุการณ์ในวันสิ้นโลกทั้งสิบปีอีกครั้ง แล้วบันทึกไว้
หยิบกระดาษปากกาออกมาจากมิติด้วยความเคยชิน พึ่งเขียนไปตัวหนึ่ง ก็เพิ่งฉุกคิด เฮ้ย! วันสิ้นโลกยังไม่เริ่ม แล้วฉันมีพลังพิเศษไปได้ยังไง?
รีบสำรวจดู ก็พบว่า! พลังมิติของตัวเองไม่เพียงยังอยู่ ยังเลื่อนขั้นอีก!
ในชาติก่อนตอนปลุกพลังมิติใหม่ ๆ มีขนาดแค่ห้องนอน 20 ตารางเมตร หลังขึ้นระดับ 9 ถึงมีขนาดเท่าสนามฟุตบอลหนึ่งสนาม
ตอนนี้…
สำรวจไม่พบขอบเขตเลย!
เหมือนกับว่าขอให้ใหญ่มากแค่ไหน มันก็ใหญ่ได้มากแค่นั้น
ที่แปลกคือในมิติปรากฏบ้านหลังหนึ่งขึ้นมา ไป๋เยาเยาอยากรู้ว่าข้างในบ้านเป็นอะไร ปรากฏว่าแค่คิดได้ก็รู้สึกวิงเวียนศีรษะวูบหนึ่ง ก็ปรากฏตัวในบ้านแล้ว
ไป๋เยาเยาตกตะลึง พลังมิตินี่กลายพันธุ์ได้รุนแรงเกินไปแล้ว คนยังเข้ามาได้! มิติในชาติก่อนใส่สิ่งมีชีวิตไม่ได้เลย ถ้าตัวเองเข้ามาได้ ก็แปลว่าสิ่งมีชีวิตอื่นที่มีลมหายใจจะเข้ามาได้เหมือนกันหรือเปล่า?
เสียดายที่ไม่มีสัตว์เล็ก ๆ ไว้ทดลองแถวนี้
ไป๋เยาเยาเดินดูในบ้าน ห้องหลักนอกจากเตียงหลังหนึ่ง ก็ไม่มีอะไรเลย ด้านข้างยังมีอีกสองห้อง ห้องครัวหนึ่ง ห้องน้ำหนึ่ง ล้วนเป็นของตกแต่งขั้นพื้นฐานที่สุด
ที่เซอร์ไพรส์ที่สุดคือด้านนอกบ้าน เป็นพื้นดิน! ปลูกพืชได้! ต่อให้กักตุนของไว้มากแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องมีวันหมด สิ่งที่ผลิตซ้ำได้ ถึงจะเป็นหลักประกันของชีวิต
ไป๋เยาเยาก็นึกถึงแก่นคริสตัลของซอมบี้มิติระดับราชันย์ขึ้นมาทันใด คาดว่านี่แหละคือสาเหตุที่ทำให้พลังมิติของตัวเองกลายพันธุ์
แต่ แล้วทำไมถึงเกิดใหม่ได้?
……
คิดไม่ออก ก็ไม่คิดดื้อ ๆ แล้ว เรื่องที่ต้องทำมีมากมายเหลือเกิน เวลาผ่านไปรอให้เสียเปล่าแม้แต่นิดเดียวไม่ได้!
หยิบโทรศัพท์โทรหาพี่胖
"พี่เยาเยา มีอะไรเหรอ?"
ไป๋เยาเยาได้ยินเสียงพี่胖 น้ำตาก็ไหลพรากลงมาทันที ก่อนตายพี่胖ยังตะโกนสุดเสียงให้เธอหนีไปเร็ว ๆ
เพียงแต่ เธอเลือกที่จะสู้ดูสักตั้ง
"พี่胖 อยู่ไหน?"
"ผมกำลังกินล็อบสเตอร์อยู่ ล็อบสเตอร์ที่นี่อร่อยมาก!" เสียงซื่อ ๆ ของพี่胖ดังมา
"แวะมาหาฉันหน่อย ฉันส่งพิกัดไปให้"
"ได้เลย ผมจะเอาล็อบสเตอร์ไปฝาก ให้ลองชิมดู อร่อยจริง ๆ!" พูดจบก็วางสาย แพ็คล็อบสเตอร์ชุดใหญ่ แล้วรีบขับรถมุ่งหน้ามาทางไป๋เยาเยา
พี่胖 เดิมชื่อเฉินเสี่ยวพั่ง อายุมากกว่าไป๋เยาเยาหนึ่งปี ถูกอาจารย์เก็บมาเลี้ยงในวันเดียวกัน สอนทักษะให้ มีวิชาติดตัวพอหาเลี้ยงปากท้องได้
องค์กรค่อย ๆ เติบใหญ่ขึ้น แต่อาจารย์ผู้เฒ่าอยู่ไม่ไหว สิ้นไปก่อนแล้ว ก่อนตายมอบองค์กรให้ไป๋เยาเยาดูแล
มาถึงวันนี้ หาเงินได้พอใช้แล้ว ก็อยากพาทุกคนล้างมือเลิกวงการ ไป๋เยาเยาไม่คิดอะไรอื่น แค่อยากให้ทุกคนอยู่อย่างสงบสุข ต่างคนต่างแต่งงานมีครอบครัว ใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา
เพราะว่าทุกคนในวัยเด็ก ลำบากกันมามากเกินไปแล้ว…
ไป๋เยาเยาบุคลิกกับหน้าตาต่างกันสุดขั้ว ผิวขาวเนียน ดวงตากลมโตพราวระยับดุจตุ๊กตาบาร์บี้ จมูกเล็กเรียวงดงาม เวลายิ้มหวานละมุน ยังมีลักยิ้มน้อย ๆ สองข้าง
ด้วยรูปลักษณ์ภายนอกที่ดูไม่มีพิษภัย ไม่รู้ว่าทำภารกิจระดับ S สำเร็จไปกี่รายแล้ว เป้าหมายภารกิจมากมายยันตายก็ไม่ยอมเชื่อ ว่าสาวน้อยตรงหน้าตัวที่สวยคมคายคนนี้ แท้จริงแล้วคืออันดับหนึ่งบนกระดานนักฆ่า
……