งานเลี้ยงประจำปีของกลุ่มตระกูลฮั่วจัดขึ้นที่โรงแรมอวิ๋นจี้ในเครือ ตามธรรมเนียมที่ทำกันมาทุกปี
อู่เมิ่งอี้เพิ่งถูกย้ายมาประจำสำนักงานใหญ่ได้ไม่นาน นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เข้าร่วมงานเลี้ยงประจำปีของกลุ่มบริษัท จึงตื่นเต้นเป็นพิเศษ
เวลานี้เธอกำลังหลบอยู่ตรงมุมหนึ่ง กินดื่มกับเพื่อนร่วมงานที่รู้จักจากสำนักงานใหญ่ ผ่านไปไม่นานก็ได้ยินพิธีกรบนเวทีประกาศว่า “ลำดับต่อไป ขอเชิญประธานฮั่วขึ้นกล่าวสุนทรพจน์”
ท่ามกลางเสียงปรบมือ อู่เมิ่งอี้เงยหน้ามอง ก็เห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่าลุกขึ้นจากโต๊ะประธาน แล้วเดินขึ้นเวทีอย่างไม่รีบร้อน
สูทสั่งตัดสีเทาถ่านขับเน้นช่วงไหล่กว้างและเรียวขายาวของเขา คิ้วตาคมเข้มเย็นชา เมื่อยืนอยู่ใต้แสงไฟก็ราวกับหลุดออกมาจากปกนิตยสารการเงิน
เขาเพียงยืนอยู่บนเวที ยังไม่ทันเอ่ยปาก เสียงพูดคุยด้านล่างก็เงียบลงเอง
อู่เมิ่งอี้อดอ้าปากค้างไม่ได้ “สวรรค์ ประธานของเราหล่อขนาดนี้เลยเหรอ? หน้าตาหล่อกว่าดาราชายที่ฉันติดตามอยู่ในวงการบันเทิงตั้งเยอะ”