อำเภอชิงซาน
เขาเหนือ โรงงานวิจัยดินปืน
ภายในลาน กลิ่นฉุนของกำมะถันและแร่ดินปืนยิ่งเข้มข้นขึ้นทุกวัน เนิ่นนานก็ไม่จางหาย
หลังจากอดหลับอดนอนติดต่อกันหลายวัน ในที่สุดดินปืนชุดแรกก็ทำสำเร็จ ทั้งยังลงมือทำระเบิดสะเทือนฟ้าตัวอย่างชุดแรกขึ้นมาด้วย
ลู่อันเหนียนยืนประสานมือไว้ด้านหลัง อยู่หน้าโต๊ะไม้ตัวใหญ่
บนโต๊ะวางก้อนเหล็กสามลูกเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ แต่ละลูกมีขนาดเพียงฝ่ามือ
เปลือกนอกหล่อขึ้นจากเหล็กดิบ มีรูปทรงกลมมนแต่ผิวค่อนข้างหยาบ ด้านบนสุดมีช่องปิดเล็ก ๆ อยู่เพียงช่องเดียว
ด้านบนเสียบเชือกชนวนชนิดพิเศษไว้เส้นหนึ่ง ใช้เป็นชนวน
หวังต้าฉุ่ยยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างนอบน้อม ใต้ตาคล้ำดำเป็นปื้น แม้ดวงตาจะแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย แต่กลับเปล่งประกาย ทั้งร่างอยู่ในสภาพตื่นเต้นฮึกเหิมอย่างยิ่ง
“ใต้เท้า ทุกอย่างจัดการตามที่ท่านสั่งเรียบร้อยแล้ว! ข้างในบรรจุผงยาที่ผ่านการกลั่นบริสุทธิ์ตามสัดส่วน ทั้งยังผสมเศษเหล็กดิบลงไปด้วย ส่วนช่องปิดก็ใช้วิธีที่ท่านสอนอุดไว้ รับรองว่าไม่มีทางรั่วแม้แต่น้อย!”
หวังต้าฉุ่ยใช้มือทั้งสองข้างเช็ดกับชายเสื้อสั้นอย่างแรง
ลู่อันเหนียนพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนเอื้อมมือหยิบก้อนเหล็กลูกหนึ่งขึ้นมาชั่งน้ำหนัก
น้ำหนักเต็มมือ หนักอึ้งเป็นอย่างยิ่ง
ในยามนี้ อารมณ์ของลู่อันเหนียนเองก็ไม่สงบนัก
นี่มิใช่ประทัดที่จุดฟังเสียงในวันขึ้นปีใหม่ หากแต่เป็นความจริงที่ก้าวข้ามยุคสมัย เพียงพอจะใช้การถล่มข้ามขั้นกับเหล่าขุนศึกในยุคอาวุธเย็น!
“ไปกันเถอะ เอาของไปด้วย ไปลองทดสอบที่เหมืองร้างหลังเขา”
“ขอรับ!” หวังต้าฉุ่ยรอไม่ไหวมานานแล้ว จึงลงมือทันที
ไม่นานนัก ทุกคนก็มาถึงริมหลุมลึกของเหมืองหินร้างแห่งหนึ่งบนเขาเหนือ
ซ่งหมิงลี่ จ้าวเถี่ยหนิว และหวังผู่ที่ได้รับข่าว ต่างมาถึงพร้อมหน้ากัน
ก้นหลุมลึกสามจั้ง ผนังโดยรอบเป็นหินเขียวแข็งแกร่ง เดิมทีใช้ขุดเอาหินที่ไม่ต้องการออกมาเท่านั้น เหมาะจะใช้เป็นเกราะกำบังอย่างยิ่ง