ทางเหนือของหุบเขาอิงโฉว บนหน้าผาแห่งหนึ่งที่ลับตาผู้คน
เงาดำยืนเอามือไพล่หลัง ใบหน้าใต้หมวกคลุมซ่อนอยู่ในเงามืด เผยให้เห็นเพียงปลายคางแข็งกร้าวเย็นชา เขาคือผ้าคลุมดำ ผู้รับคำสั่งจากตู้จงเหวยให้มาล่องูออกจากรู
เมื่อพลุสีแดงแสบตาระเบิดขึ้นเหนือค่ายกองกำลังชิงซานที่อยู่ไกลออกไป ผ้าคลุมดำกลับมิได้แสดงสีหน้ายินดี หากแต่ขมวดคิ้วแน่น
“ผิดปกติ”
เวลาไม่ถูกต้อง
ตามแผนของเขา หมากอย่างเจิ้งต้าซานควรลงมือในยามที่กองทัพใหญ่ของลู่อันเหนียนกำลังเคลื่อนผ่านหุบเขาอิงโฉว และขบวนทัพถูกยืดยาวจนหัวท้ายไม่อาจช่วยเหลือกันได้
ถึงตอนนั้น เขาจึงค่อยส่งสัญญาณ เรียกจางฉงเหวยกับทหารที่ซุ่มอยู่บนภูเขาให้ออกโจมตี ประกบหน้าหลัง จึงจะได้ผลสูงสุด
แต่บัดนี้ กองทัพใหญ่ของลู่อันเหนียนยังตั้งค่ายอยู่นอกหุบเขาหลายลี้ ไม่มีท่าทีว่าจะเคลื่อนทัพเลยแม้แต่น้อย สัญญาณกลับดังขึ้นก่อนเวลา
พลุนี้จุดเร็วเกินไป ทั้งยังเกิดขึ้นอย่างกะทันหันเกินไป
คำอธิบายเดียวคือ ลู่อันเหนียนรู้แผนของพวกเขาแล้ว และอ่านทีว่าแผนฝ่ายเขาแล้วตอบโต้ด้วยแผนนั้น
พลุนี้มิได้จุดโดยเจิ้งต้าซาน หากเป็นลู่อันเหนียนที่จุดขึ้นเอง!
เขากำลังล่องูออกจากรู!
“ใต้เท้า!”
สอดแนมคนหนึ่งซึ่งสวมชุดดำเช่นเดียวกันปรากฏตัวขึ้นด้านหลัง คุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น
“ค่ายชิงซานเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่ คนของจางฉงเหวยออกเคลื่อนพลทั้งหมดแล้ว กำลังบุกจากหุบเขาอิงโฉวเข้าหาค่ายใหญ่ของกองกำลังชิงซาน!”
“บัดซบ!” เมื่อผ้าคลุมดำได้ยินเช่นนั้น ข้อสันนิษฐานในใจก็ได้รับการยืนยันอย่างสิ้นเชิง