หลินม่อก้าวออกจากอาคารโรงพยาบาลไหนโตทงด้วยฝีเท้าที่เบาสบายสุดขีด
เขาโบกแท็กซี่ที่จอดอยู่ริมถนน แล้วขึ้นไปนั่งเบาะหลัง
“พี่ครับ ไปห้างวันต้า ขับนิ่ม ๆ หน่อยนะครับ”
หลินม่อยังไม่ทันคาดเข็มขัดนิรภัย ก็รีบหยิบมือถือเครื่องใหม่ที่เพิ่งซื้อมาในราคาเกือบสามพันหยวนออกมา
คนขับมองเขาผ่านกระจกมองหลัง “หนุ่มน้อย เวียนหัวหรือ?”
หลินม่อส่ายหน้าอย่างสงบนิ่ง “เปล่าครับ ผมกลัวว่าพอเห็นยอดเงินคงเหลือแล้วมือจะสั่น”
คนขับ “?”
หลินม่อไม่สนใจท่าทีงุนงงของคนขับ แล้วเปิดแอปธนาคารในมือถือทันที
เมื่อเห็นตัวเลขยาวเหยียดบนหน้าจอที่มากพอจะทำให้คนทั่วไปตาลาย มุมปากของเขาก็ยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
“มาเลย ให้คุณชายคนนี้จัดบัญชีสักหน่อย”
หลินม่อเอนหลังพิงเบาะ พลางดีดลูกคิดในหัวอย่างรวดเร็ว
“อย่างแรก เงินเดือนพื้นฐานจากตระกูลลู่ เดือนละแสน รับประกันรายได้อย่างมั่นคง”
“เมื่อสองวันก่อนผมบังคับเปิดจุดตันเถียนกลับกำเนิดขั้นสองให้เจ้าลู่หลิน ได้ค่าผ่านด่านแสนหนึ่ง บวกเงินรางวัลอีกแสนที่ท่านผู้อาวุโสลู่ถูกใจ”
“รับงานฟรีแลนซ์เสี่ยงสูงของสวีเสียงกลางดึก ขวางสำนักเฉวียนซิ่งเพื่อจับหนอนบ่อนไส้ เหมาจ่ายสามแสนแปด เข้าบัญชีเรียบร้อย”
“พวกลูกทีมตระกูลลู่เลือดร้อนกันยกแก๊ง ตบไปคนละที ได้เงินมัดจำค่าสปาริ่งสามแสน”
“บนภูเขามังกรเสือ จางหลิงอวี่กัดฟันซื้อบัตรโดนซ้อมรายเดือนราคาเก้าหมื่น บวกค่าดวลเร่งด่วนที่ท่านพระเจ้าเฒ่าสแกนจ่ายทั้งน้ำตา…”
“สุดท้ายก็เงินห้าแสนที่เพิ่งรูดบัตรเข้าบัญชีเมื่อกี้ ค่าช่วยชีวิตสวีเสียง!”
ยิ่งหลินม่อคำนวณ ดวงตาก็ยิ่งเป็นประกาย นิ้วกดเครื่องคิดเลขรัวไม่หยุด
บวกกับค่าใช้จ่ายเบ็ดเตล็ดที่เบิกคืนได้และยอดเงินคงเหลือก่อนหน้า
เงินสดรวมทั้งสิ้น 1,647,652.5 หยวน
บวกกับสัญญาเหมารายปีมูลค่า 4,800,000 หยวนที่เพิ่งเซ็นไป เริ่มจ่ายเป็นรายเดือนตั้งแต่เดือนหน้า เงินเดือนประจำแน่นอน!
มูลค่าทรัพย์สินรวมทั้งสิ้น 6,447,652.5 หยวน!
“……”
หลินม่อจ้องตัวเลขชุดนั้น นิ่งเงียบไปเต็มสามวินาที
เขาสูดหายใจลึก ๆ แล้วฝืนกดมุมปากที่ยกขึ้นจนแทบหยุดไม่อยู่
กำไรล้นมือระดับปล้นกันชัด ๆ ทับถมกันเป็นชุด ตอนนี้กระแสเงินสดของเขารวยจนแทบมีน้ำมันไหลเยิ้ม!