เช้าของวันถัดมา หลินชิวยังเพิ่งจะนั่งลงถือถ้วยชา ก็พบว่าหน้าประตูมีคนยืนแน่นขนัด
นักบัญชีหลิวจากแผนกการเงิน วิศวกรหลี่จากฝ่ายสำรวจ ช่างจางจากฝ่ายโลจิสติกส์... ล้วนเป็นคนเก่าแก่ของกรมทั้งนั้น
คนที่นำทัพคือหัวหน้าแผนกการเงิน ผู้หญิงวัยเกือบห้าสิบ นามสกุลเฉียน
"ท่าน...ท่านหัวหน้าหลิน" หัวหน้าเฉียนฉีกยิ้มบนใบหน้า "พวกเราก็แค่แวะมาหา ไม่ได้มีเจตนาอื่นใด"
หลินชิวทะลวงความตั้งใจของนางได้ในพริบตา
"หัวหน้าเฉียน แผนกการเงินของคุณ ช่วงนี้มีคนป่วยลาป่วยบ่อย ๆ และบัญชีมักมีข้อผิดพลาดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่อธิบายไม่ได้อยู่เรื่อย ๆ ใช่ไหม?"
สีหน้าหัวหน้าเฉียนเปลี่ยนไปเล็กน้อย
หลินชิวพูดไม่ผิดแม้แต่น้อย ช่วงนี้แผนกการเงินมีเรื่องไม่ปกติจริง ๆ ไม่เสี่ยวจางเป็นหวัดมีไข้ ก็เสี่ยวหลี่เป็นลำไส้อักเสบ ตัวนางเองก็คอแข็งมาหลายวันแล้ว
"ใช่...ใช่ มีเรื่องแบบนี้จริง ๆ"
"ประตูหน้าต่างโปร่งโล่ง ถนนตรงพุ่งทะลุเข้าสู่ตัวอาคาร" หลินชิวยกมือชี้ไปทางทิศของแผนกการเงินบนชั้นบน "ที่ของพวกคุณ พลังฮวงจุ้ยไม่มั่นคง โชคลาภเงินทองรั่วไหลออกไป คนก็อยู่ไม่ติด"
หัวหน้าเฉียนเริ่มร้อนใจ "แล้ว...แล้วจะทำยังไงดีล่ะท่านหัวหน้าหลิน? ท่านต้องช่วยพวกเราด้วยนะ!"
"มีสองวิธี" หลินชิวยกนิ้วสองนิ้วขึ้นมา
"วิธีแรก ง่ายและสะดวก ไปซื้อกระจกแปดทิศมาแขวนไว้ที่หน้าต่างบานที่หันชนกับถนนตรง เพื่อสะท้อนพลังอัปมงคลออกไป"
หัวหน้าเฉียนได้ยินแล้วพยักหน้ารัว ๆ "วิธีนี้ดี ง่ายดี!"
"แต่ผมไม่แนะนำ" หลินชิวเปลี่ยนท่าทีทันที
"การสะท้อนพลังอัปมงคลออกไป พูดง่าย ๆ ก็คือการเอาขยะของบ้านตัวเองไปทิ้งไว้หน้าบ้านคนอื่น ถ้าตึกฝั่งตรงข้ามมีคนอาศัยอยู่ พลังนั้นก็จะพุ่งเข้าใส่พวกเขา การได้ประโยชน์โดยเบียดเบียนผู้อื่น ไม่ใช่วิธีที่ยั่งยืน"