จี้ซูเหยารับเอาครั้งสุดท้ายของแผนงานขึ้นมาดู ขมวดคิ้วทันที: "มีรายการวาไรตี้ตั้งมากมาย ทำไมนายถึงเลือกอันนี้ล่ะ"
ซ่งสืออันเอนตัวพิงโซฟา: "อันนี้เป็นอะไรหรือ ไม่ดีเหรอ?"
"ไม่ได้แปลว่าไม่ดี" จี้ซูเหยาใช้นิ้วกดขมับ "รายการนี้ถ่ายทอดสดตลอดรายการ ผู้กำกับเป็นผู้กำกับรายการผจญภัยชื่อดังจากต่างประเทศ ถ้าถ่ายทอดสดแล้วทำได้ดีก็ดังเป็นพลุแตก แต่คนที่ถ่ายสดแล้วพังก็มีไม่น้อยเหมือนกัน มันท้าทายขีดจำกัดของคนเกินไป"
ซ่งสืออันเริ่มลังเลเล็กน้อย รายการผจญภัยอะไรจะขนาดนั้นถึงขั้นเอาชีวิตเข้าแลก? คงไม่ถึงขั้นนั้นมั้ง แค่สามวันสองคืน ฟังดูสนุกดีออก
จี้ซูเหยามองแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังในดวงตาของเขา แล้วก็ถอนหายใจ
ตอนที่ผู้กำกับติดต่อมาหาเองเขาก็แปลกใจเหมือนกัน พอรู้ว่าผู้กำกับเห็นคลิปการแข่งขันบาสเกตบอลของซ่งสืออัน แล้วคิดว่าเด็กหนุ่มคนนี้ร่างกายแข็งแรงดี
คนที่ไปรายการนี้ล้วนเป็นพวกปีนเขาหรือเล่นกีฬาผาดโผนเป็นประจำทั้งนั้น จะเอาคนหน้าใหม่โยนเข้าไป จะรับไหวไหม เขาเองก็ไม่แน่ใจใจจริงๆ
"เอาล่ะ ถ้านายชอบก็ไปเถอะ ช่วงนี้หมั่นออกกำลังกายหน่อยก็แล้วกัน คนที่ไปเขาล้วนเป็นเซียนปีนเขาหรือเล่นกีฬาผาดโผนกันทั้งนั้น"
ซ่งสืออันพยักหน้า น้ำเสียงเต็มไปด้วยความมั่นใจ: "ไม่ต้องห่วงครับพี่เหยา!"
ตื่นเต้นมาก!! เขาเป็นคนที่ดูเบียร์ กริลส์ กับเดฟ แคนเทอร์เบอรี่ครบทุกตอนไม่เคยพลาด แค่การเอาชีวิตรอดกลางแจ้งแค่นี้ จัดการได้สบายๆ
พอรายการออกอากาศปุ๊บ เขาจะต้องเอาเลขคลิปไปแปะในกลุ่มห้องพัก ให้พวกเจียงเหย่อได้ดูกันว่าอะไรคือสุดยอดเซียนเอาชีวิตรอดตัวจริง