เสิ่นลิ่งซูเช็ดมุมปากอย่างใจเย็น พลางเอ่ย "ป้าจาง ถึงเวลานอนของเสี่ยวซิงแล้ว พาเขาไปที่ห้องนอนได้เลย"
เสิ่นซิงลั่วมองพี่สาวด้วยความตกใจ แล้วมองกล่องเปล่าสองใบบนโต๊ะ ก่อนเดินตามป้าจางไปทั้งที่แก้มป่อง พี่สาวไม่รักเสี่ยวซิงแล้ว!!!
เสิ่นลิ่งซูจึงหันไปทางผู้เฒ่าเฉิน "บอกมาเถอะ วันนี้มาหาจริง ๆ เรื่องอะไรกันแน่"
ผู้เฒ่าเฉินยิ้ม แล้ววางตะเกียบลง "ให้เดาได้อีก คิก ๆ ไม่ผิดที่เป็นหลานสาวสุดที่รักของปู่ วันเสาร์นี้งานวันเกิดของเสี่ยวเผย พวกเธอว่างก็ไปพบกันสิ ได้สร้างความสัมพันธ์กันไว้ พอเสี่ยวเผยเรียนจบ ก็จะได้จัดงานมงคลเลย"
เสิ่นลิ่งซูจ้องผู้เฒ่าเฉินนิ่ง "เรื่องแค่นี้ยังต้องรบกวนท่านมาเตือนถึงที่เลยเหรอ"
ผู้เฒ่าเฉินไม่พอใจ ปรบมือลงที่พนักโซฟา "นี่เธอจะไม่คบใครไม่แต่งงานแบบนี้ไปตลอดเลยหรือไง เสี่ยวเผยน่ะดีจะตาย หน้าตาหล่อเหลา ถึงจะอายุน้อยกว่าเธอหน่อย แต่ก็ถือว่าเหมาะสมกันแล้ว ผู้เฒ่าวังบ้านเขาเหลนยังวิ่งเล่นได้เลย ส่วนเธอจะหาคนคุยแบบง่าย ๆ สักคนยังไม่ได้หรือไง!"
เสิ่นลิ่งซูหยิบกระเป๋าสะพายขึ้นยืน "ใครกำหนดเรื่องแต่งงานนี้ ก็ให้คนนั้นไปแต่งเอง"
ผู้เฒ่าเฉินเอามือกุมอกด้วยความเจ็บปวด "โอ้ย! ตั้งใจจะทำให้ปู่แค้นตายใช่ไหม!"
เสิ่นลิ่งซูเดินไปที่ประตูโดยไม่หันกลับมา "ผมไปบริษัทก่อน เดี๋ยวให้ลุงหลี่มารับท่านกลับนะ" พูดจบก็เปิดประตูออกไป เสียงส้นสูงกระทบพื้นกระเบื้องดังกังวานชัดเจน แล้วเธอก็หายลับไปนอกประตูในพริบตา