บทที่ 91 แฟนหนุ่มหน้าหล่อระดับเทพ
ฝ่าด่านสุดโหดมาทีละนัด เทียนเฉิน อีสปอร์ตพุ่งทะยานอย่างไม่มีอะไรหยุดยั้ง คว้าแชมป์ลีกฤดูกาลนี้มาครองได้สำเร็จ ตามกฎการแข่งขัน
สโมสรเทียนเฉินจึงเลื่อนชั้นจากสโมสรระดับเอขึ้นเป็นระดับ S อย่างเป็นทางการ ก้าวเข้าสู่แถวหน้าของวงการอีสปอร์ตในประเทศ
เมื่อข่าวแพร่ออกไป ทั้งทีมก็โกลาหลกันยกใหญ่ โค้ชหวังตื่นเต้นจนขอบตาแดงก่ำ รีบจัดแจงพาทุกคนไปเลี้ยงฉลองด้วยกัน
เขาหันไปมองซูหนิงหนิงอย่างกระตือรือร้น “หนิงหนิง คืนนี้พวกเราฉลองกันให้เต็มที่ ทุกคนต้องไปให้ครบ!”
ซูหนิงหนิงส่ายหน้า น้ำเสียงราบเรียบ “พวกพี่ไปเถอะ ฉันไม่ไปแล้ว”
โค้ชหวังที่เมื่อครู่ยังยิ้มอยู่ พลันเงียบลงทันที ความยินดีในแววตาค่อย ๆ เลือนหาย
ซูหนิงหนิงมองโค้ชหวังที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด สีหน้าเรียบเฉย ไม่มีแววขุ่นเคืองแม้แต่น้อย
“ฉันรู้ว่าไม่ใช่ทุกคนจะกล้าเผชิญหน้ากับผู้มีอำนาจ ฉันเข้าใจคุณ”
ที่จริงตอนแรกเธอไม่เข้าใจด้วยซ้ำ ทั้งยังผิดหวังกับการไม่ยื่นมือเข้ามาช่วยของโค้ชหวังอย่างมาก
แต่เซิ่นซิงไป๋เคยพูดเกลี้ยกล่อมเธออย่างใจเย็นว่า โค้ชหวังอายุปูนนี้แล้ว ข้างบนมีพ่อแม่ให้ดูแล ข้างล่างก็มีลูกที่ต้องเลี้ยงดู ทั้งครอบครัวล้วนพึ่งพารายได้จากงานนี้
เขาไม่มีอำนาจพอจะต่อกรกับกลุ่มบริษัทจี้ หากตกงานเมื่อไร ครอบครัวทั้งหมดก็จะตกอยู่ในสภาพลำบาก
หลังได้ฟังคำพูดเหล่านั้น ความขุ่นข้องหมองใจของซูหนิงหนิงก็มลายไป เธอให้อภัยโค้ชหวัง
แต่การให้อภัยไม่ได้หมายความว่าเธออยากอยู่ต่อที่สโมสรเทียนเฉิน