ร่างของฟู่จิ่งสุยแข็งเกร็งขึ้นมา เขาแทบไม่เคยอยู่ใกล้ผู้หญิงขนาดนี้มาก่อน
เมื่อรู้สึกถึงน้ำหนักที่พาดอยู่บนไหล่ เขาก็ยื่นมือไปจัดศีรษะของซูเสี่ยวหม่านให้ตั้งตรง
ใครจะคิดว่าไม่นานนัก ซูเสี่ยวหม่านก็เอนกลับมาซบอีกครั้ง
ฟู่จิ่งสุย: “........”
ฟู่จิ่งสุยจัดศีรษะเธอให้ตรงอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่ได้ผล
ถ้าไม่เห็นว่าซูเสี่ยวหม่านหลับตาสนิท แถมยังได้ยินเสียงกรนเบา ๆ ของเธอ เขาคงสงสัยว่าเธอจงใจทำแบบนี้
ตอนอยู่ในเขตบ้านพักทหาร ฟู่จิ่งสุยก็เป็นที่ชื่นชอบมาตั้งแต่เด็ก
มีสาว ๆ ไม่น้อยจงใจเข้ามาใกล้เขา จึงทำให้เขาระมัดระวังและระแวดระวังเรื่องผู้หญิงเป็นพิเศษ
ฟู่จิ่งสุยทำอะไรไม่ได้ นอกจากปล่อยให้ซูเสี่ยวหม่านพิงไหล่แล้วหลับปุ๋ยต่อไป
เป็นช่วงเย็นพอดี แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดเข้ามาในรถโดยสาร ผู้โดยสารหลายคนเริ่มหลับกันแล้ว
ซูเสี่ยวหม่านรู้สึกว่านอนหลับสบายสุด ๆ ในฝันเธอยังได้เจอต้นป็อปลาร์หนุ่มที่ทำให้ใจสั่นด้วย!
สาเหตุที่ซูเสี่ยวหม่านหลับลึกขนาดนี้ ก็เพราะวันนี้เธอออกจากหมู่บ้านต้ากั่งตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง เดินไปตำบลอันผิง จากนั้นก็นั่งรถโดยสารต่อรถไฟ กว่าจะเดินทางถึงนครชุนเฉิงก็ต้องเปลี่ยนรถหลายทอด
ได้เงินมาแล้วก็รีบร้อนเดินทางกลับทันที วันนี้เธอยุ่งมากจริง ๆ ทั้งวันเพิ่งได้กินข้าวไปมื้อเดียว
ตอนนี้เธอทั้งหิว ทั้งเหนื่อย ทั้งง่วง
รถโดยสารแล่นมาเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ในที่สุดก็มาถึงตำบลอันผิง