พี่สะใภ้ใหญ่บ้านซูย่อมไม่โต้เถียงกับน้องสามี เธอแค่กำลังอบรมลูกชายเท่านั้น
พี่สะใภ้ใหญ่บ้านซูรู้ดีว่าปัญญาชนลงชนบทที่มาหมู่บ้านนี้ แต่ละคนมาจากเมืองไหน โดยเฉพาะหลี่เจวียนกับซ่งรั่วเวย ทั้งคู่มาจากปักกิ่ง
แม้จะเป็นปัญญาชนลงชนบทจากในเมืองเหมือนกัน แต่เมืองก็มีระดับสูงต่ำต่างกัน ครอบครัวของปัญญาชนเหล่านี้ก็มีทั้งยากจนและร่ำรวย
ส่วนหลี่เจวียนกับซ่งรั่วเวยเป็นพวกที่มีฐานะดี
ซูต้าเฉียงเป็นหัวหน้ากองการผลิตของหมู่บ้านต้ากั่ง เบื้องบนมีคนส่งข่าวมาบอกแล้วว่าให้เขาดูแลเด็กสาวทั้งสองเป็นพิเศษ
ตอนนั้นซูต้าเฉียงยกงานตัดหญ้าหมูให้หลี่เจวียนกับซ่งรั่วเวยอย่างง่ายดาย นอกจากพวกเธอทำงานไม่เป็นแล้ว ยังเพราะผู้ใหญ่ระดับสูงของอำเภอเป็นคนกำชับด้วยตัวเอง
ซูต้าเฉียงเป็นแค่เจ้าหน้าที่หมู่บ้านตัวเล็ก ๆ จะไม่ทำตามได้อย่างไร
แต่ซูต้าเฉียงไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใครเลย เพียงหลุดปากเล่าให้ภรรยาฟังเล็กน้อยตอนคุยกันยามค่ำ
พี่สะใภ้ใหญ่บ้านซูเป็นคนคิดรอบคอบ ทั้งยังเก็บความลับเก่ง เธอรู้ดีว่าคำไหนควรพูดหรือไม่ควรพูด
เมื่อเห็นลูกชายคนเล็กเอ่ยถึงหลี่เจวียนเป็นพิเศษ พี่สะใภ้ใหญ่บ้านซูก็รู้แล้วว่าซูหงซิงหมายตาใครอยู่ จึงไม่ยอมให้ลูกชายคิดเพ้อเจ้อ
แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาจะอบรมลูกชาย เธอยิ้มแล้วตอบซูอู่ฟู่ว่า “ใช่ ๆ น้องห้าพูดถูกแล้ว!”