ย่าซูเดินเข้ามาจากประตูใหญ่ อายุของเธอมากกว่าแม่หลิวอยู่บ้าง แต่แม่หลิวตรากตรำทำงานมาหลายปี จึงดูแก่กว่าย่าซูไม่น้อย
ย่าซูอายุมากแล้ว แต่รูปร่างยังสมส่วน ไม่หลังค่อม ดูแล้วก็ยังอ่อนเยาว์
เมื่อคืนย่าซูลองใช้มาสก์หน้าที่ลูกสาวทำให้ ตอนเช้าตื่นมาก็พบข้อดีของมาสก์หน้าแล้วเหมือนกัน
กินมื้อเช้าเสร็จ เธอก็สวมชุดใหม่สีแดงเข้มที่ซูเสี่ยวหม่านซื้อให้ แล้วออกไปอวดเพื่อนเก่าที่บ้าน
ไปครั้งนี้ก็เกือบครึ่งค่อนวัน
เห็นว่าใกล้เที่ยงแล้ว เธอถึงค่อยเดินกลับบ้าน
ใครจะคิดว่าพอกลับถึงบ้าน ก็ได้ยินผู้หญิงแก่คนหนึ่งด่าซูเสี่ยวหม่านว่า “นังตัวแสบ” เธอจะทนได้อย่างไร
ย่าซูไม่ยอมอยู่เฉยทันที
เธอเป็นม่ายตั้งแต่ยังสาว เลี้ยงลูกชายหลายคนจนโตมาด้วยตัวเอง นิสัยย่อมมีความปากจัดอยู่บ้าง
มารยาทที่เคยเรียนรู้มาตั้งแต่เด็ก ผ่านไปสี่ห้าสิบปี ก็แทบลืมไปหมดแล้ว
พอถึงเวลาสำคัญ พลังต่อสู้ของผู้หญิงชนบทก็พุ่งขึ้นมาทันที
ย่าซูตะโกนออกมาแค่ครั้งเดียว ก็ทำเอาพี่สะใภ้สามพูดไม่ออก
พูดตามตรง พี่สะใภ้สามกลัวแม่สามีอยู่เหมือนกัน
ตอนยังสาว เธอก็ถูกแม่สามีอบรมสั่งสอนไม่น้อย
แม่สามีมีวิธีลงโทษคนอยู่หลายกระบวนท่า
“แม่ เรื่องมันเป็นอย่างนี้ค่ะ ฉันกับซานชางเพิ่งกลับมา ก็เห็นน้องสามีสาดน้ำใส่แม่ของฉันทั้งตัว พวกเราเลยเสียงดังไปหน่อย”
ซูซานชางตะโกนข้ามรั้วไม้ไปร่วมวงด้วย “ใช่ครับแม่ ผมจะลงมือตีน้องสาวได้ยังไง!”
ซูซานชางไม่ได้คิดจะทำร้ายน้องสาวจริง ๆ แม้เขาจะรู้สึกว่าน้องสาวไม่ควรสาดน้ำใส่คนอื่นก็เถอะ