หัวหอ้ ฮั่นฮุยเดาไม่ออกว่าคุณย่าถามแบบนั้นเพราะอะไร จึงไม่ได้ตอบไปชั่วขณะ
วินาทีถัดมา คุณย่าหัวพูดอย่างสบายอารมณ์ว่า “เมื่อกี้ฉันเพิ่งวิดีโอคอลกับซีซี เธอยังทำงานล่วงเวลาอยู่ที่สตูดิโอเลย กลับบ้านแล้วไม่รู้จักไปรับเธอหน่อยหรือไง?”
หัวหอ้ ฮั่นฮุยตอบอย่างใจเย็นว่า “เดี๋ยวผมก็ไปครับ”
“ไปตอนนี้เลย ข้างนอกยังรถติดอยู่ พวกเธอไปกินอาหารฝรั่งแถว ๆ นั้นก่อนแล้วค่อยกลับก็ได้”
“คุณย่าครับ ผมแค่อยากถามว่าช่วงนี้คุณย่าสบายดีไหม”
“ฉันสบายดีจะตาย ถ้าเธอกับซีซีรีบมีเจ้าตัวน้อยให้ฉันอุ้มสักคน ฉันคงอายุยืนจนกลายเป็นยายเฒ่าปีศาจได้เลย รีบไปรับซีซีกลับมา อย่ามัวพูดมาก ฉันเห็นหน้าเธอแล้วหงุดหงิด!”
เสียงติ๊ดดังขึ้น สายถูกตัดไป
หัวหอ้ ฮั่นฮุยทั้งขำทั้งจนใจ แต่พอเห็นคุณย่ายังดูแข็งแรงมีชีวิตชีวา เขาก็รู้สึกโล่งใจขึ้นไม่น้อย
ชายหนุ่มเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ ผู้หญิงคนนั้นยังทำงานล่วงเวลาอยู่อีกหรือ?
เขาหยิบเสื้อสูทขึ้นมาสวม ก่อนก้าวออกไปอย่างรวดเร็ว
สตูดิโอ
จ้าวซีซีวาดแบบอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เพียงลำพัง ลูกค้ารายนี้รับมือยากอยู่สักหน่อย แบบที่เธอวาดไว้ตอนกลางวันต้องแก้ใหม่ แต่ทางลูกค้าเร่งเรื่องตกแต่ง เธอจึงต้องทำงานล่วงเวลา วาดแบบให้เสร็จแล้วส่งไปให้ดูอีกครั้ง
คนในสำนักงานกลับกันหมดแล้ว เหลือเพียงเธอที่ยังอยู่ตรงนี้เพื่อวาดแบบ
“ซีซี ยังทำงานล่วงเวลาอยู่อีกเหรอ?”
จ้าวซีซีได้ยินเสียงจึงหันกลับไป เห็นฉินเฟิงเดินเข้ามาจากด้านนอก “พี่หนุ่มรุ่นพี่ มาที่นี่ได้ยังไงคะ?”