หลินซีซีพยักหน้า “ฉันรู้แล้วค่ะ พอจัดการเรื่องการตรวจจับคู่เนื้อเยื่อไขกระดูกเสร็จ ฉันจะไปเยี่ยมป้าคนใหญ่เอง”
แม้เธอจะสูญเสียความทรงจำไปแล้ว แต่เธอรู้ว่าเมื่อก่อนตอนที่เกือบถูกพ่อแม่บุญธรรมทอดทิ้งจนอดตาย ก็เป็นป้าคนใหญ่ที่ช่วยชีวิตเธอไว้ ทั้งยังเลี้ยงดูจนเติบใหญ่และส่งเสียจนเรียนจบมหาวิทยาลัย
เรื่องนี้ หลินซีซีจดจำไว้ในใจเสมอ
หลายปีที่ผ่านมา เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวตนของเธอถูกเปิดเผย พี่ชายคนโตกับพี่สะใภ้จึงเป็นฝ่ายติดต่อป้าคนใหญ่แทน และคอยส่งของไปให้เป็นระยะ แต่เธอก็เป็นห่วงสุขภาพของป้าคนใหญ่อยู่เสมอ
แต่ในสายตาของป้าคนใหญ่ เธอได้ตายไปแล้ว
ดังนั้นครั้งนี้ เธอจะไปมอบเซอร์ไพรส์ให้ป้าคนใหญ่!
หลังวางสาย หลินซีซีก็นั่งลงข้างเตียง ลูบหน้าผากลูกแป้งน้อย แล้วหันไปถามผู้ช่วยว่า “ทำไมเธอถึงเป็นลมไปจริง ๆ ล่ะ”
“คุณหมอบอกว่าคุณหนูน้อยกินช็อกโกแลตไปชิ้นใหญ่ พอกลัวว่าคุณจะจับได้ พยาบาลสาวก็เลยแนะนำให้เธอนอนพักสักงีบ สุดท้ายคุณหนูน้อยก็หลับไปจริง ๆ ค่ะ”
หลินซีซีค่อย ๆ แง้มปากลูกสาวคนเล็ก ก็เห็นคราบช็อกโกแลตติดอยู่บนฟันจริง ๆ เธอทั้งหัวเราะไม่ออกและร้องไห้ไม่ได้ เด็กคนนี้ช่างรู้จักสร้างเซอร์ไพรส์ให้เธอเสียจริง
เธอหุบยิ้มแล้วสั่งผู้ช่วยว่า “ตัวอย่างเลือดของลูกแป้งน้อยส่งมาแล้วหรือยัง”
“คุณหมอไม่จัดคนส่งมาแล้วค่ะ เหลือแค่รอคุณหูมาบริจาคเลือดพรุ่งนี้”
หลินซีซีเงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืนนอกหน้าต่าง ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องช่วยลูกชายก่อน
เช้าวันรุ่งขึ้น หลินซีซีตั้งใจซื้ออาหารเช้าที่ลูกสาวชอบ รวมถึงขนมขบเคี้ยวมาให้ด้วย