จ้าวซีซีมองผู้ชายร้ายกาจเดินตรงมาหาพวกเธอ สายตาของเธอจับจ้องอยู่ที่สูทบนตัวเขา
แทบจะแน่ใจได้เลยว่า นี่คือชุดที่เธอเลือกให้เขาเมื่อหลายเดือนก่อน
ตอนนั้นหลินซียังไม่กลับมา และเขาก็ยังไม่ได้พูดเรื่องหย่า
เมื่อหัวหอ้ ฮั่นฮุยเดินมาถึงตรงนี้ เขาเห็นป้ายหมายเลขในมือจ้าวซีซี คิ้วจึงขมวดเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว
หลินซีรีบยิ้มแล้วเดินเข้าไปหา “ฮั่นฮุย ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอคุณซีที่นี่ใช่ไหม ฉันกับซานซานก็แปลกใจเหมือนกัน เลยคุยกับคุณซีอยู่”
หัวซานซานรีบใส่ไฟ “พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง จ้าวซีซีไม่รู้ไปเกาะผู้ชายคนไหนอีกแล้ว ไม่อย่างนั้นด้วยฐานะอย่างเธอจะมางานแบบนี้ได้ยังไง บางคนเกิดมามีชะตาอยู่สลัมแท้ ๆ แต่กลับฝันอยากบินขึ้นไปเกาะกิ่งไม้กลายเป็นหงส์”
สีหน้าจ้าวซีซีเย็นชาลง เสียงหัวเราะหยันของพี่ชายคนที่ 6 ดังมาจากด้านหลัง “ฉันว่าอยู่ไกลขนาดนี้ยังได้กลิ่นปากเหม็น ๆ ที่แท้ก็เธอนี่เอง ฉีดน้ำหอมเสียเข้มขนาดนี้ก็ยังกลบกลิ่นเหม็นไม่มิด แนะนำให้กลับไปล้างปากให้สะอาดก่อนค่อยออกมา จะได้ไม่ทำให้ดอกไม้ใบหญ้าแถวนั้นต้องเดือดร้อน”
คำพูดของพี่ชายคนที่ 6 หลินอู๋เชิงแทงใจดำจนหัวซานซานโกรธ หน้าจวนจะแต่งหน้าเละอยู่แล้ว “พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง ดูสิ เขากล้าด่าฉันด้วย!”
เมื่อหัวหอ้ ฮั่นฮุยมองเห็นหลินอู๋เชิง แววตาของเขาก็เย็นชาลงไม่น้อย
ที่แท้จ้าวซีซีก็มางานประมูลกับผู้ชายคนนี้
จ้าวซีซีหันกลับไปเห็นพี่ชายคนที่ 6 หลินอู๋เชิง ก็เผยรอยยิ้มออกมา พี่ชายคนที่ 6 พูดจาคมคายเป็นประจำ พูดแทนใจเธอได้พอดี!