จ้าวซีซีนั่งอยู่บนที่นอน รู้สึกกระอักกระอ่วนอย่างยิ่ง
แค่เธอขยับ ขาก็จะไปแตะกับขาของหัวหอ้ ฮั่นฮุย ดูราวกับเธอเป็นฝ่ายยั่วยวนเขาเสียเอง
เธอกัดฟันพูดว่า “คุณหู รบกวนขยับหน่อยค่ะ”
แต่หัวหอ้ ฮั่นฮุยไม่ขยับ เขาหลุบตามองเธอ “เธอเป็นคนเลือกที่นอนเอง ไม่ลองให้ฉันดูก่อน แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าใช้ดีหรือเปล่า”
“ฉันลองแล้วค่ะ คุณลองใช้คืนนี้ก็รู้เองไม่ใช่เหรอคะ”
“ลองแล้วเหรอ กับใคร?”
หัวหอ้ ฮั่นฮุยหรี่ตาเรียว “ได้ยินว่าเธอซื้อบ้านใหม่ กำลังตกแต่งอยู่เหรอ”
จ้าวซีซีขมวดคิ้ว จางเหวินเหวินนี่ปากมากจริง ๆ แทบจะเป็นกระบอกเสียงของหัวซานซานอยู่แล้ว
เธอทำสีหน้าเรียบเฉย “ใช่ค่ะ ฉันซื้อบ้าน ผิดกฎหมายตรงไหนหรือคะ”
“ขอเตือนเธอไว้ ตอนนี้ในทางกฎหมายเรายังเป็นสามีภรรยากันอยู่ ถ้าเธอไปมีอะไรคลุมเครือกับผู้ชายคนอื่นจนสวมเขาให้ฉัน ลองคิดให้ดีว่าจะต้องเจอกับผลอะไร”
สวมเขาให้เขาอย่างนั้นเหรอ?
ดูท่าคำพูดที่หัวซานซานบอกหัวหอ้ ฮั่นฮุย คงไม่ใช่เรื่องดีอะไรเลย
เธอยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม ยื่นมือไปเกี่ยวเนกไทของเขา “เราเซ็นหนังสือหย่ากันแล้ว ในทางกฎหมายเราไม่ใช่สามีภรรยากันแล้ว เพราะฉะนั้นฉันจะอยู่กับใคร คุณก็ไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“จ้าวซีซี เธอฟังที่ฉันพูดเมื่อกี้ไม่เข้าใจหรือไง ฉันไม่ชอบพูดซ้ำเป็นครั้งที่สอง”
จ้าวซีซีตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ “แล้วไงคะ คุณสวมเขาให้ฉัน ฉันก็แค่ทำคืนบ้าง แบบนี้ยุติธรรมดีไม่ใช่เหรอ”
ชายหนุ่มกัดฟันเรียก “จ้าวซีซี!”