หลินซีมองหลินเป่ย์ตรงหน้าด้วยสีหน้าน่าสงสาร แม้เธอจะรู้ว่าตัวเองเป็นเพียงตัวแทนของคุณหนูตระกูลหลิน
แต่หลายปีมานี้ เธอก็ใช้ชีวิตอย่างคุณหนูมาจริง ๆ
ตอนนี้พี่ใหญ่หลินตงเหย่ยังเห็นด้วยกับเรื่องระหว่างเธอกับหัวหอ้ ฮั่นฮุยแล้ว พี่สามก็น่าจะยอมผ่าตัดให้แน่นอน
วินาทีต่อมา หลินเป่ย์ก็พูดด้วยสีหน้าเย็นชา “ไม่ได้!”
เขานึกถึงเรื่องที่ซีซีเคยทำงานเป็นผู้ดูแลที่ตระกูลหัว อีกทั้งหัวหอ้ ฮั่นฮุยยังคิดอะไรกับซีซีอยู่ เขาไม่มีทางยอมให้ตระกูลหัวกับตระกูลหลินเข้ามาพัวพันกันเด็ดขาด
สีหน้าของหลินซีเปลี่ยนไปเล็กน้อย “ทำไมคะ? พี่ใหญ่ยังเห็นด้วยเลย”
“พี่ใหญ่เห็นด้วยก็เป็นเรื่องของเขา ในเมื่อเธออยากแต่งงานกับหัวหอ้ ฮั่นฮุยขนาดนั้น ฉันก็พูดสิ่งที่ควรพูดไปหมดแล้ว เธอจะทำอะไรก็แล้วแต่ แต่ฉันไม่เคยรับปากว่าจะผ่าตัดให้คนของตระกูลหัว!”
“พี่สาม พี่ถึงกับไม่ฟังคำพูดของพี่ใหญ่แล้วเหรอคะ?”
หลินซีไม่คิดเลยว่าหลินเป่ย์จะไม่เห็นด้วย!
หลินเป่ย์มีสีหน้าเย็นชา “ฉันพูดชัดเจนแล้วว่าเธออยากแต่งกับใครก็ได้ แต่ฉันไม่เห็นด้วยที่จะทำผ่าตัดนี้”
“พี่สาม ถ้าพี่ไม่ยอมทำผ่าตัดนี้ แล้วฉันจะแต่งงานกับหัวหอ้ ฮั่นฮุยได้ยังไงคะ?”
“เธอไม่ได้บอกหรือว่าความสัมพันธ์กับหัวหอ้ ฮั่นฮุยดีมาก? ยังไงกัน แค่ฉันไม่ทำผ่าตัดนี้ เขาก็ไม่แต่งกับเธอแล้วหรือ?”
หลินซีลนลานขึ้นมา เธอก้าวเข้าไปจับมือหลินเป่ย์ไว้แน่น “พี่สาม ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ แต่ทำไมพี่ถึงไม่ยอมผ่าตัดให้คุณย่าหัวหอล่ะคะ อย่างน้อยเราก็เป็นครอบครัวเดียวกัน ตอนนั้นพวกพี่เป็นคนพาฉันกลับมา ทั้งยังบอกว่าจะดีกับฉันเหมือนน้องสาวแท้ ๆ ฉันไม่เคยขออะไรจากพวกพี่เลยสักครั้ง การผ่าตัดนี้ก็ง่ายมากแท้ ๆ พี่สาม ตอนนี้พี่ถึงกับไม่ยอมผ่าตัดให้สักครั้งเลยเหรอคะ?”