“ทำได้ดีมาก เธอไปรับกระเป๋าใบนั้นที่ร้านได้เลย เดี๋ยวฉันจะบอกผู้จัดการร้านให้”
“ขอบคุณค่ะ คุณหูซานซาน ต่อไปมีเรื่องอะไรให้ฉันช่วยก็สั่งมาได้เลยค่ะ ยังไงฉันก็มีเรื่องแค้นกับจ้าวซีซีเหมือนกัน”
หลังจากจางเหวินเหวินวางสาย เมื่อนึกถึงกระเป๋าที่กำลังจะได้ครอบครอง เธอก็ตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่
เธอก็ว่าแล้ว ขอแค่จ้าวซีซีไปที่บ้านพักตระกูลหลังนั้น ก็ไม่มีทางกลับออกมาอย่างปลอดภัยได้แน่ แม้จะกลับมาเร็ว แต่ดูจากริมฝีปากก็รู้ว่าถูกผู้ชายจูบจนบวมแล้ว ถ้าอย่างนั้นก็ให้จ้าวซีซีไปปรนนิบัติตาแก่โรคจิตคนนั้นแทนเธอแล้วกัน
ตลอดช่วงบ่าย จ้าวซีซีใจลอยอยู่ตลอด ทุกครั้งที่ดื่มน้ำแล้วริมฝีปากสัมผัสกับแก้ว เธอก็อดนึกถึงจูบของหัวหอ้ ฮั่นฮุยไม่ได้
เธอยกมือปิดหน้า บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้วจริง ๆ!
ไม่ได้ เธอต้องใจเย็นลง เธอรินน้ำเย็นให้ตัวเองหนึ่งแก้วแล้วดื่มเข้าไป เธอจะไปมีความปรารถนาต่อหัวหอ้ ฮั่นฮุยได้ยังไงกัน?
วันรุ่งขึ้น หลังเลิกเรียนช่วงเช้า จ้าวซีซีก็ตรงไปที่สตูดิโอ
ไม่นานนัก ก็มีคนโวยวายเดินเข้ามาจากด้านนอกสตูดิโอ “จ้าวซีซีอยู่ไหน ให้ผู้หญิงคนนี้ออกมาพบฉัน! ยังสาวยังแส่แท้ ๆ แต่ไม่รู้จักอาย พ่อฉันอายุมากแล้ว ครึ่งตัวลงไปอยู่ในหลุมศพ เธอยังกล้าไปยั่วยวนท่านอีก ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคนแก่ เธอรับผิดชอบไหวไหม?”
จ้าวซีซีได้ยินเสียงเอะอะจึงเดินออกมา เห็นหญิงสาวคนหนึ่งสวมของแบรนด์เนมทั้งตัว แต่หน้าตากลับดูคุ้นตาอยู่บ้าง