จ้าวซีซีเหลือบมองโทรศัพท์ของจางเหวินเหวิน “ใครโทรมา ทำไมไม่รับล่ะ?”
“ฉันจะรับสายใครมันก็เรื่องของฉัน เกี่ยวอะไรกับเธอ?”
พูดจบ จางเหวินเหวินก็รีบร้อนเดินออกไปข้างนอกแล้วกดรับสาย “คุณหูซานซาน มีธุระอะไรหรือคะ?”
“ทำไมอันดับค้นหายอดนิยมถึงตกลง เธอทำงานยังไงกัน? ไม่ใช่บอกว่ามีเพื่อนเป็นสื่อที่เก่งมากหรอกเหรอ แค่เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ยังทำไม่ได้ งั้นกระเป๋าแชนเนลที่เธอถูกใจเมื่อวานก็อย่าหวังว่าจะได้เลย”
“ขอโทษด้วยนะคะคุณหูซานซาน ฉันจะโทรไปถามเดี๋ยวนี้ค่ะ”
หลังวางสาย จางเหวินเหวินก็รีบโทรหาเพื่อนของตัวเอง แต่อีกฝ่ายไม่ยอมรับสายเสียที เธอเริ่มร้อนใจ ทำไมไม่รับโทรศัพท์นะ หรือพอหลับไปแล้วก็คิดจะไม่รับผิดชอบกัน?
“ที่แท้ก็เป็นเธอจริง ๆ”
จ้าวซีซียืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินทุกอย่าง เธอมองจางเหวินเหวินด้วยสีหน้าเย็นชา “จางเหวินเหวิน คนที่วางยาชายชราคนนั้นก็คือเธอใช่ไหม? แล้วตอนนี้เธอก็โยนความผิดทั้งหมดมาให้ฉัน”
พอเธอพูดจบ จางเหวินเหวินก็ตกใจจนหน้าซีดเผือด “จ้าวซีซี เธอมาตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำไมถึงมาแอบฟังคนอื่นคุยโทรศัพท์?”
“ตั้งแต่ตอนที่เธอพูดถึงคุณหูซานซาน ฉันก็อยู่ตรงนี้แล้ว งั้นเรื่องนี้เธอกับหัวซานซานก็ร่วมมือกันก่อขึ้นสินะ?”
ตั้งแต่แรกจ้าวซีซีก็สงสัยแล้วว่าเรื่องนี้มีเบื้องหลังไม่ธรรมดา และเดาของเธอก็ถูกจริง ๆ
ในเมื่อหัวซานซานมีส่วนเกี่ยวข้อง หลินซีก็คงหนีไม่พ้นเหมือนกัน
เดิมทีจางเหวินเหวินรู้สึกผิดจนใจคอไม่ดี แต่พอเห็นว่าแถวนั้นไม่มีคน เธอก็สงบสติอารมณ์ลงได้ทันที “จ้าวซีซี ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังพูดเรื่องอะไร เมื่อกี้ฉันโทรคุยกับคุณหูซานซานจริง แต่คุยกันเรื่องงานออกแบบทั้งนั้น เธอฟังผิดหรือเปล่า?”