คนโง่จะไปรู้อะไรเรื่องสืบทอดทายาทกันล่ะ?
รู้แค่กินกับนอน ขี้เยี่ยวเท่านั้น!
หลี่ชุนถิงเห็นท่าทางที่โก่วตั้นรังแกเฮ่อฮวน ก็พูดอย่างไม่พอใจว่า
“โก่วตั้น ฉันรู้ว่านายร้อนใจ แต่ก็ใช้กำลังไม่ได้นะ! กระต่ายจนตรอกยังแว้งกัดได้ ระวังเขากัดนายเข้าให้ล่ะ”
โก่วตั้นรู้ตัวว่าทำเกินไป จึงรีบเอาใจหลี่ชุนถิง พูดเสียงอ่อนว่า
“เมียจ๋า ฉันผิดไปแล้ว ต่อไปจะฟังเธอ ไม่ใช้กำลังแล้ว ไม่ใช้กำลัง”
จากนั้นก็หันไปยิ้มเสแสร้งให้เฮ่อฮวน “เฮ่อคนโง่ มานี่สิ พี่ชายมีลูกอมให้กิน”
โก่วตั้นแค้นเฮ่อฮวน!
เขาแค้นว่าทำไมตอนนั้นเฮ่อฮวนถึงไม่ถูกศัตรูคู่อาฆาตฆ่าตายไปเสีย จะได้ไม่ต้องมาลำบากเลี้ยงเฮ่อฮวนอยู่ตอนนี้ ช่างน่ารำคาญจริง ๆ!
ขอแค่เฮ่อฮวนไม่เชื่อฟัง เขาก็แทบอยากจะตีให้ตายแล้วหาที่ฝังเสียเลย
ในเวลานี้
เฮ่อฮวนระแวดระวังราวกับแมวจรจัด สายตากวาดมองไปทั่ว
เขาร้องโวยวายว่า “ไม่เอา ฮือ ๆ ไม่เอา! ฮือ ๆ กินลูกอมมากไปฟันผุนะ!”
ความคิดของคนโง่ช่างประหลาด!
ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย!
หลี่ชุนถิงถอนหายใจ “ช่างเถอะ เขาก็แค่คนโง่ ไม่มีสมองเลยสักนิด ถึงตอนนั้นคงทำฉันเจ็บแน่!”
พูดถึงตรงนี้
ฟ้าก็ค่อย ๆ มืดลง
พวกเขาตัดสินใจกลับบ้านก่อน รอหาโอกาสเหมาะ ๆ แล้วค่อยคุยกับเฮ่อฮวน
……
……
หลังกลับถึงบ้าน
เฮ่อฮวนหลบอยู่ในห้องของตัวเอง ขดตัวสั่นอยู่ตรงมุมห้อง เขายังหวาดกลัวเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้
จางโก่วตั้นเคาะประตูเบา ๆ แล้วพูดว่า
“เสี่ยวเฮ่อ พี่โก่วตั้นเอง ไม่ต้องกลัวนะ พี่จะไม่ปล่อยให้นายต้องโดนรังแกอีกแล้ว”
ผ่านไปพักใหญ่ เฮ่อฮวนถึงเปิดประตูออกมา ดวงตาแดงก่ำ เขาพูดเสียงเบาว่า “พี่โก่วตั้น ผมกลัว ฮือ ๆ อย่าตีผม อย่าตีผมเลย”
โก่วตั้นลูบหัวเฮ่อฮวนอย่างอ่อนโยน แล้วพูดว่า
“ไม่ต้องกลัว พี่ผิดเอง พี่ไม่ควรทำกับนายแบบนั้น ต่อไปพี่จะไม่ทำอะไรให้นายกลัวอีกแล้ว”
เฮ่อฮวนพยักหน้าอย่างซื่อ ๆ “อืม……”
โก่วตั้นหยิบนิตยสารเล่มหนึ่งออกมา แล้วเอารูปสาวสวยยื่นไปตรงหน้าเฮ่อฮวน
“เสี่ยวเฮ่อ ดูสาวสวยคนนี้สิ หน้าอกใหญ่แค่ไหน ของพี่สะใภ้ใหญ่กว่าเธออีก อยากได้ไหม?”
เฮ่อฮวนเลียนิ้ว แล้วจิ้มรูทะลุหัวของสาวสวยในรูป ก่อนหัวเราะว่า “ฮ่า ๆ ๆ ๆ สาวสวยตายแล้ว! สาวสวยตายแล้ว!”
คนโง่ไม่สนใจผู้หญิง!
โก่วตั้นทั้งอับอายทั้งโกรธ ยกมือขึ้นตบหน้าเฮ่อฮวนอย่างแรง!
เพี๊ยะ!
“ไอ้เวรเอ๊ย! ไอ้คนโง่สกปรก ฉันต้องโมโหตายเพราะแกเข้าสักวัน!”
“ถ้าไม่ใช่เพราะแกเคยช่วยชีวิตฉันไว้ ฉันคงโยนแกออกจากบ้านไปนานแล้ว!”
“รอดูเถอะ พอเมียฉันท้องแล้ว ฉันจะจัดการแกให้ตาย!”
โก่วตั้นเป็นคนเห็นแก่ตัว เพื่อผลประโยชน์แล้ว เขาทำได้ทุกอย่าง
เพื่อรั้งเมียแสนสวยเอาไว้ ต่อให้ต้องฆ่าพ่อแม่ตัวเอง เขาก็ไม่กะพริบตาสักครั้ง
——
——
เฮ่อฮวนถูกตีจนร้องไห้
เขากุมหน้า น้ำตาไหลพราก “ฮือ ๆ ๆ ๆ~”
โก่วตั้นคว้ามือเฮ่อฮวนไว้ “ไป! ตอนนี้ไปห้องกับฉัน แล้วมีลูกกับเมียฉัน!”
เฮ่อฮวนดิ้นสุดแรง “ฮือ ๆ ๆ ๆ! ไม่เอา ไม่เอานะ! ฮือ ๆ ๆ ๆ! ผมไม่เอาลูกกับพี่สะใภ้!”
ทั้งสองยื้อยุดกันไปมา
นายต่อยฉันที ฉันตบหน้านายที!
เฮ่อฮวนจนตรอก อ้าปากกัดมือโก่วตั้นเข้าเต็มแรง!
โก่วตั้นเจ็บจนสบถลั่น “ไอ้เหี้ย!”
เขายกเท้าถีบเฮ่อฮวนอย่างแรง
“ไอ้ทึ่มเอ๊ย เรื่องดี ๆ ขนาดนี้ยังจะขัดขืนอีก? ถ้าไม่ฟังฉัน ระวังฉันฆ่าแกซะ!”
เฮ่อฮวนยืนไม่มั่นคง เซถอยหลัง ศีรษะกระแทกพื้นอย่างแรง
ตึง!
เขารู้สึกเพียงว่าตรงหน้ามืดวูบ!
ทั้งร่างหมดสติไป!
เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง……
ก็เห็นเพดานสีขาวจ้าและเครื่องมือแพทย์ที่อยู่ข้างกาย
“ผะ…ผมเป็นอะไรไป?”
เฮ่อฮวนลูบศีรษะ จิตสำนึกของเขากลับคืนมา จากคนโง่กลายเป็นคนปกติอีกครั้ง!
เสียงชายชราดังขึ้นในหัว
“พ่อหนุ่ม เจ้ามีเคราะห์รักจากหญิงงามถึง 81 ด่าน! จำไว้ให้ดี! อย่าหลงใหลในรูปโฉมเด็ดขาด!”
“หากหลงใหลในรูปโฉม อย่างเบาก็ประสบเคราะห์เลือดตกยางออก อย่างหนักก็ร่างแหลกสลาย!”
“จงมุ่งมั่นบำเพ็ญเต๋า เจ้าเป็นผู้ถูกเลือกจากสวรรค์!”
เสียงนั้นดังอยู่เพียงชั่วขณะ
พอเฮ่อฮวนได้สติ เสียงก็หายไปแล้ว!
“ใคร? ใครแม่งพูดอยู่ในหัวฉัน?”