จุดเด่นที่สุดของศพเน่าคือฆ่ายากมาแต่ไหนแต่ไร ตอนนี้ความสามารถนี้ถ่ายทอดต่อได้แล้ว
ไม่ใช่แค่แก่นสมองที่อยู่ในสมองเท่านั้น แต่ยังย้ายไปซ่อนตามส่วนอื่นของร่างกายได้อีกด้วย
สมองของหุ่นเชิดยังคงเป็นจุดอ่อน บางทีอาจแยกมันออกมาได้ แต่ห้ามทำลายเด็ดขาด
ดังนั้นจุดเด่นของซอมบี้ข้อนี้ยังมีประโยชน์อยู่
จะย้ายไปไว้ตรงไหนดี?
ถังชิงหยางเลือกขาซ้าย เพราะขาใหญ่กว่า ซ่อนได้ง่ายกว่า
และยังถูกฟันขาดได้ยากกว่า
เขาย่อตัวลง ยื่นมือไปกดขาซ้ายของซอมบี้ แรงดูดมหาศาลพุ่งเข้าไป!
ลำตัว สมอง และแขนขาสามส่วนของซอมบี้แห้งเหี่ยวลงอย่างรวดเร็ว ราวกับถูกสูบเลือดเนื้อจนแห้ง กระดูกแหลกละเอียด เหลือเพียงหนังเน่าเกรียมสีดำคล้ำ
ขาซ้ายของซอมบี้ยังคงอยู่ แถมดูเหมือนจะแข็งแรงกว่าเดิมด้วย อย่างน้อยก็ไม่ถึงขั้นเดินก้าวเดียวแล้วพังลงมา
ขาทั้งข้างแยกออกจากลำตัวซอมบี้แล้ว ตรงรอยขาดที่โคนขาปรากฏจุดเชื่อมต่อขึ้นมา
“มาช่วยพยุงหน่อย”
ไป๋ไป๋ยื่นหัวเข้ามาอย่างว่าง่าย ให้ถังชิงหยางกดเอาไว้
ถังชิงหยางเริ่มถอดขาซ้ายของตัวเองแล้ว เขาดึงมันออกมาพร้อมเสียง “ป๊อบ” แล้วโยนขาที่เต็มไปด้วยรอยร้าวทิ้งไปข้าง ๆ
จากนั้นก็ต่อขาของซอมบี้เข้าไปแทน
จุดเชื่อมต่อประกบเข้าหากัน ความยาวของขาปรับเข้ากับร่างกายโดยอัตโนมัติ ถังชิงหยางเองก็รับรู้ถึงการมีอยู่ของขาซ้ายได้แล้ว
รูปลักษณ์ของขาซ้ายไม่เน่าเฟะเหมือนก่อนอีกต่อไป แผลพุพองกับเนื้อเน่าหายดีแล้ว มีเพียงสีผิวที่ดูผิดปกติ เป็นสีเขียวคล้ำอมม่วง ดูน่าขนลุกอยู่บ้าง