【เสริมพลังสำเร็จ โปรดเลือกหนึ่งรายการจากตัวเลือกด้านล่าง】
【เครื่องหมายพลังจิต (สีสัน): ใช้พลังจิตเรียกการ์ดในกระเป๋าได้อย่างแม่นยำ】
【เสบียงรบจุเต็ม (สีสัน): ได้รับช่องการ์ดเสบียงรบเพิ่ม 10 ช่อง】
ถังชิงหยางกวาดตามองคร่าว ๆ สีหน้าคาดหวังพลันเลือนหายไป
แค่ 10 ช่องเองหรือ!
เดี๋ยวก่อน ช่องการ์ดเสบียงรบ?
การ์ดเสบียงรบคืออะไร?
เขาเปิดคำอธิบายโดยละเอียดอ่าน แล้วค่อย ๆ เข้าใจ...
การ์ดเสบียงรบหมายถึง “การ์ดที่นำมาจากนอกชั้นอาคาร”
ตัวอย่างเช่น อุปกรณ์ทางการแพทย์ อุปกรณ์สนับสนุน อุปกรณ์สอดแนม อาวุธสำรอง และอื่น ๆ ขอเพียงเจ้าตัวเห็นว่าสิ่งนั้นช่วยในการสำรวจรอบนี้ได้ ก็ใส่ไว้ในกระเป๋าการ์ดและพกติดตัวเข้าไปได้ ทั้งหมดจะถูกจัดเป็นการ์ดเสบียงรบ
พกเพิ่มได้ 10 ใบ
จะบอกว่าไร้ประโยชน์ก็ไม่ได้
เพราะในสภาพปกติ การ์ดเสบียงรบต้องใช้ช่องการ์ดในกระเป๋าคาดเอว
ยิ่งพกการ์ดเสบียงรบมาก การรับประกันความปลอดภัยก็ยิ่งสูง แต่ช่องการ์ดปกติก็ยิ่งไม่พอ
พรสวรรค์นี้เปิดพื้นที่เก็บแยกต่างหากให้การ์ดเสบียงรบ ทำให้ช่องการ์ดปกติว่างลงและนำไปใช้เก็บของที่ได้จากการสำรวจได้ทั้งหมด
นับเป็นหลักประกันความปลอดภัยที่ยอดเยี่ยม
ส่วน【เรียกใช้ได้อย่างแม่นยำ】ก็แก้ปัญหาที่เป็นจุดเจ็บปวดได้ตรงจุดเช่นกัน
เมื่อวางการ์ดกองรวมกัน การจะเรียกใช้ใบที่ต้องการให้มีประสิทธิภาพสูงก็กลายเป็นปัญหาใหญ่
ในยามคับขัน ทุกวินาทีล้วนสำคัญ แค่เผลอไปชั่วขณะก็อาจชี้เป็นชี้ตายได้
หากตอนนั้นยังต้องหยิบการ์ดออกมาพลิกหาทีละใบ คงได้เรื่องแน่...
【เรียกใช้ได้อย่างแม่นยำ】แก้ปัญหานี้โดยเฉพาะ
ถังชิงหยางคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจเลือก【เสบียงรบจุเต็ม】เพื่อให้มีช่องเก็บของเพียงพอ และเพิ่มจำนวนการ์ดเสบียงรบที่พกเข้าไปได้
ยิ่งมีการ์ดเสบียงรบมาก ก็ยิ่งรับประกันความปลอดภัยของตัวเองได้
เมื่อเลือกเสร็จ เขาก็ยังไม่สวมกระเป๋าคาดเอว เพราะที่นี่สกปรกเกินไป
ทำงานต่อ
จากนั้นหยิบขวดพลาสติกขึ้นมา โยนเข้าไปในช่องพร้อมพึมพำไปด้วยว่า
“รีไซเคิลได้”
“รีไซเคิลได้”
“รีไซเคิลได้”
ทุกครั้งที่ขวดใบหนึ่งถูกโยนเข้าไป ไฟสีเขียวตรงช่องคัดแยกก็จะสว่างขึ้นหนึ่งครั้ง หมายถึงคัดแยกถูกต้อง
มีขวดเครื่องดื่มอยู่มากมาย ถังชิงหยางโยนไปเรื่อย ๆ จนเริ่มคล่องมือ กระทั่งคว้าของชิ้นเล็กกลม ๆ ที่เบาหวิวขึ้นมาชิ้นหนึ่ง
ลูกปิงปอง
ลูกปิงปองนี่ พลาสติกด้วย
ถังชิงหยางโยนมันลงช่องรีไซเคิลอย่างไม่ใส่ใจ
ใครจะคิดว่าในวินาทีถัดมา ไฟสีแดงจะสว่างขึ้น!
ตัวเลขบนจอที่แตกพร่าบนผนังเปลี่ยนจาก “20” เป็น “19” หมายถึงคัดแยกผิดหนึ่งครั้ง
ถังชิงหยางเบิกตาโพลง
ลูกปิงปองเป็นขยะรีไซเคิลได้ไม่ผิด ตอนนั้นเขายังเคยลังเลอยู่พักหนึ่งด้วยซ้ำ
ถึงจะผ่านมาหลายปีแล้ว แต่เขาก็ยังพอจำได้
ขณะที่กำลังคิดจะดูว่าร้องเรียนตรงไหนได้ ภาพบนจอที่แตกพร่าก็เปลี่ยนไป กลับเริ่มให้ความรู้เสียอย่างนั้น!
【ลูกปิงปองลูกนี้ทำจากเซลลูลอยด์ วัสดุชนิดนี้ติดไฟง่ายหรือแม้กระทั่งระเบิดได้เมื่อหลอมเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ จึงมีความเสี่ยงในการจัดการสูงและไม่สามารถเข้าสู่ระบบรีไซเคิลพลาสติกทั่วไปได้】
ศัพท์เฉพาะที่ฟังดูจริงจังเกินไปทำให้ถังชิงหยางงงไปหมด คำโต้แย้งที่กำลังจะพูดจึงกลืนกลับลงคอทันที
นิ้วชี้ที่ยื่นออกไปเปลี่ยนเป็นนิ้วโป้ง “เก่งฉิบหาย”
ลูกปิงปองก็สีเหมือน ๆ กัน แถมเขาก็ไม่ใช่นักกีฬามืออาชีพ ใครจะแยกออกว่าใช้วัสดุอะไรทำ!
เขาหยิบขวดพลาสติกขึ้นมาโยนต่อ
“ขวดพลาสติก รีไซเคิลได้”
“ขวดเหล้าแก้ว รีไซเคิลได้”
“สเปรย์ฉีดผม ขยะอันตราย”
“เปลือกแตงโม ขยะเปียก”
“...”
โยนขยะในรถเข็นหมดหนึ่งคัน ผิดไปแค่ครั้งเดียว
เมื่อก่อนเขาเคยถูกการคัดแยกขยะทรมานจนแทบแย่ คราวนี้ก็ถือว่าได้ใช้ประโยชน์จากประสบการณ์นั้นแล้ว
เขาเข็นรถกลับไปเก็บขยะต่อ แล้วเก็บฝาขวดสองอันกับการ์ดหนึ่งใบขึ้นมา
【การ์ดจัดเก็บ】
ถังชิงหยางเลิกคิ้ว เปิดหน้าต่างข้อมูลของการ์ดจัดเก็บ
【การ์ดจัดเก็บ】
【ประเภท: ของใช้สิ้นเปลือง/อุปกรณ์อเนกประสงค์】
【คุณภาพ: สีเขียว】
【ราคาประเมิน: 1,300】
【จำนวนครั้งที่ใช้ได้: 10/10】
【คำอธิบายความสามารถ: สามารถบรรจุสิ่งของให้กลายเป็นการ์ดได้】
บังเอิญจริง【กระเป๋าคาดเอวเก็บการ์ด】กับ【การ์ดจัดเก็บ】ได้ครบคู่พอดี?
ถังชิงหยางตักขยะไปพลาง เปิดช่องแชตไปพลาง เขาเลื่อนดูขึ้นลง แล้วก็เห็นคนกำลังคุยกันอยู่จริง ๆ
【[กระเป๋าคาดเอวเก็บการ์ด (8 ช่อง)][การ์ดจัดเก็บ] ฮ่า ๆ ๆ! คุณชายอย่างฉันโชคดีจริง ๆ!】
【ฮ่า ฉันก็มี[กระเป๋าคาดเอวเก็บการ์ด (8 ช่อง)][การ์ดจัดเก็บ]】
【เพิ่งหาเจอตอนนี้เองหรือ? ฉันเห็นกระเป๋าคาดเอวแวบแรกที่เข้ามาในด่าน แล้วก็เห็นการ์ดจัดเก็บแวบที่สอง แบบนี้ว่าไง?】
【บังเอิญจริง ฉันก็เหมือนกัน...】
【+1】
【หกหกหก ยังมีการสุ่มแบบหลอก ๆ อีก】
【โอ้? พวกนายดูสิว่าฉันเจออะไร[กระเป๋าคาดเอวฉี่หมิง (11 ช่อง)]】
【ก็จริงอยู่ แต่ฉันค้นหาทั่วทั้งชั้นแล้ว นอกจากสองอย่างนี้ ทำไมไม่มีอะไรเลย?】
【นายก็เป็นเหมือนกันหรือ?】
【ยอมแล้ว! ของที่ให้มาขี้เหนียวเกินไปแล้ว!】
【ชั้นแรกก็พอเข้าใจได้ ของดี ๆ น่าจะอยู่ชั้นบน】
【...】
ที่แท้ของดรอปก็ถูกจัดสรรไว้เรียบร้อยแล้ว...
ขณะคิด ถังชิงหยางก็หยุดมือ หรี่ตามองเข้าไปในความมืดอย่างละเอียด...
ของนั่น...
มืดเกินไปจนมองไม่ชัด เขาจึงใช้พลั่วเขี่ยมันไปยังบริเวณที่มีแสงไฟ
มันคือศีรษะคน
เพราะถูกพันด้วยฟิล์มถนอมอาหารแน่นมาก ใบหน้าจึงถูกกดจนแบน
ใบหน้าเลือนราง ด้านในของฟิล์มเต็มไปด้วยไอน้ำ
ปากอ้ากว้าง ดันฟิล์มบาง ๆ จนเป็นโพรงดำ ปากโพรงพองขึ้นแล้วก็ยุบลงเป็นระยะ
ถึงจะเหลือเพียงศีรษะเดียว มันก็ยังหายใจหอบ ดิ้นรนอยู่ในห่อที่ทำให้หายใจไม่ออก...
เมื่อมองมัน ถังชิงหยางก็รู้สึกว่าอากาศรอบตัวเบาบางลง
เขาแทบหายใจไม่ออก
นี่มันโลกแบบไหนกันแน่?
หัวขาดแล้วยังไม่ตาย แถมยังถูกห่อด้วยฟิล์มถนอมอาหาร...
โหดร้ายเกินไป
แต่ถึงจะรู้ว่ามันโหดร้าย ถังชิงหยางก็ไม่กล้าฉีกฟิล์มออก เพราะไม่อาจแน่ใจได้ว่าข้างในเป็นตัวอะไรกันแน่
หากแกะออกโดยพลการ บางทีอาจทำให้ตัวเองตกอยู่ในอันตราย
เขาจึงใช้พลั่วตักมันขึ้นมา แล้วพาไปยังช่องคัดแยก
ทีนี้ก็มีปัญหาแล้ว ศีรษะคนที่ยังมีชีวิตควรทิ้งเป็นขยะประเภทไหน?
หมูกินไหม?
ช่างเถอะ ทิ้งเป็นขยะอันตรายแล้วกัน ผิดก็ผิดไป
เขายกพลั่วขึ้น ศีรษะคนถูกเหวี่ยงเข้าไปในโพรงดำ ไฟสีเขียวกลับสว่างขึ้น
แปลว่าคัดแยกถูกต้อง
ประสบการณ์ประหลาดชวนขนหัวลุกทำให้ถังชิงหยางมึนงงไปหมด รถเข็นเที่ยวที่สองก็ถูกเข็นมาถึงช่องคัดแยกแล้ว
ก้มลงมอง เขาเห็นทุเรียนครึ่งลูกหนักอึ้ง เนื้อข้างในเน่าเสียแล้ว
ของแบบนี้ไม่ค่อยคุ้นนัก แต่ยังดีที่เป็นขยะทั่วไป
เขาหลบหนามแล้วประคองมันขึ้นมา อาศัยสัญชาตญาณโยนลงถังขยะเศษอาหาร
【ติ๊ด!】
ไฟสีแดงสว่างวาบกลางความมืด ตัวเลข “19” ลดลงเหลือ “18”
【เปลือกด้านนอกมีหนามเนื้อไม้แข็ง ย่อยสลายได้ยาก หากเข้าไปในเครื่องจัดการจะทำให้เครื่องเสียหาย】
“มีเครื่องจัดการบ้านแกสิ! พอได้แล้ว!”
ถังชิงหยางแทบคลั่ง ทำไมเจ้านี่ถึงจริงจังกับเรื่องแบบนี้นัก!
ถ้าไม่เคยกินทุเรียน จะไปรู้ได้ยังไงว่าทุเรียนต้องแยกขยะประเภทไหน! นี่มันจงใจแกล้งกันชัด ๆ!
รถเข็นถูกเทจนเกลี้ยงอย่างรวดเร็ว ขยะเกือบ 30 ชิ้นไม่มีชิ้นไหนผิดอีก
เขาก้มลงล้วงก้นรถ แล้วหยิบไฟแช็กออกมา โยนลงถังขยะอันตรายโดยไม่ต้องคิด
【ติ๊ด!】
【ปล่อยก๊าซไวไฟและระเบิดง่ายออกจนหมดแล้ว เปลือกพลาสติกจัดเป็นขยะอื่นเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่】
【18→17】
“โธ่เอ๊ย เล่นตุกติกกันใช่ไหม?”
ถังชิงหยางกัดฟันกรอด ก่อนหันไปทำงานต่อ
【ติ๊ด!】
【แจกันเซรามิกที่แตกแล้วไม่สามารถหลอมขึ้นรูปใหม่เพื่อนำกลับมาใช้ได้ จัดเป็นขยะอื่นเท่านั้น】
【17→16】
【...】
【ติ๊ด!】
【คอตตอนบัดที่ใช้ในครัวเรือนจัดเป็นขยะอื่นจากแหล่งกำเนิดในชีวิตประจำวัน เฉพาะที่เกิดจากโรงพยาบาลหรือคลินิกเท่านั้นที่จัดเป็นขยะทางการแพทย์】
【16→15】
ถังชิงหยางอ้าปากค้าง แต่พูดอะไรไม่ออกแล้ว
มันพูดถูกนี่...
ในที่สุดก็จัดการขยะกองเล็กเสร็จ แต่กลับคัดแยกผิดไปถึง 5 ครั้ง!
ดูท่าทางแล้ว ต่อให้โชคดีได้ทุนคืนทุกครั้ง แค่เปิดขยะอีกสามกองก็คงถูกไล่ออกไปเดี๋ยวนั้น
เขาคิดจนสมองแทบระเบิดแล้วนะ!
ถังชิงหยางรู้สึกว่าไม่เคยตั้งใจและระมัดระวังขนาดนี้มาก่อน!
แต่เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความรู้กว้างขวางเกินไป กับดักมีอยู่ทุกหนแห่ง!
เขานั่งลงบนขั้นบันไดหิน
【ความสะอาด -3】
【ความสะอาด -1】
【ความสะอาด -1】
【...】
เมื่อเปิดหน้าต่างข้อมูล ก็เห็นข้อความแจ้งเตือนเรียงกันยาวเหยียด จนถึงตอนนี้เขาถึงมีเวลาตรวจดูค่าสถานะส่วนตัว
【ค่าสถานะส่วนตัว】
【ชื่อ: ถังชิงหยาง (——)】
【พรสวรรค์: เปลี่ยนขยะเป็นสมบัติ】
【ระดับ: ระดับ 1】
【ขั้น: ยังไม่เข้าสู่ขั้น】
【ร่างกาย: 8】 (สมรรถภาพร่างกายและความต้านทานพื้นฐาน)
【พละกำลัง: 8】 (ความสามารถในการต่อสู้และพลังระเบิด)
【ความว่องไว: 11】 (ความเร็วในการเคลื่อนไหวและความเร็วในการตอบสนอง)
【สติปัญญา: 14】 (การรับรู้และความสามารถในการเรียนรู้)
【พละกำลัง: 68/100】 (กำลังฟื้นฟู) (ใช้ไปกับการเคลื่อนไหว พักแล้วฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว)
【สุขภาพ: 99/100】 (เมื่อลดเหลือศูนย์จะเสียชีวิต)
【สภาพจิตใจ: 84/100】 (เมื่อสภาพจิตใจต่ำจะง่วงซึม สมาธิจดจ่อยาก และความสามารถรอบด้านจะเชื่องช้าลง)
【ความอิ่ม: 71/100】 (เติมได้ด้วยการกิน) (เมื่อต่ำกว่า 30 ขีดจำกัดพละกำลังจะลดลงต่อเนื่อง เมื่อเติมแล้วจะฟื้นคืน)
【ความชุ่มชื้น: 68/100】 (เติมได้ด้วยการดื่มน้ำ) (เมื่อต่ำกว่า 30 ความเร็วในการฟื้นฟูพละกำลังจะลดลง เมื่อเติมแล้วจะฟื้นคืน)
【ความสะอาด: 34/100】 (ความสะอาดต่ำจะส่งผลต่อการเข้าสังคม และทำให้ป่วยง่ายขึ้นเมื่อได้รับผลกระทบจากสภาพแวดล้อม)
【อารมณ์: 79/100】 (หลังตื่นนอนจะได้รับสถานะอารมณ์)