เหนื่อยล้าเหลือเกิน ถังชิงหยางจึงไม่คิดจะสำรวจต่อแล้ว
นอนสักงีบก่อนดีกว่า
แต่ก่อนนอน ขอแวะดูช่องแชตก่อน
เขาหยิบ《ปริศนาชวนคิด》ออกมาวางตรงหน้า แล้วเบนความสนใจไปยังแผงแชต
【คุณเข้าสู่ช่องแชตพื้นที่ 57831 แล้ว】
【จำนวนคนในพื้นที่: 74199/100000】
เวลาเพียงสามวัน คนตายไปเกือบหนึ่งในสี่แล้ว
ถึงอย่างนั้น ช่องแชตก็ยังคึกคักเหมือนเดิม
【จะบ้าตาย อุตส่าห์ปีนขึ้นมาถึงชั้น 10 แล้ว ยังให้ฉันกลับไปชั้น 7 เพื่อเอาของภารกิจอีก】
【เหลือเวลาอีกแค่ 6 ชั่วโมงก่อนชั้นจะปิด รีบไปสิ มัวแต่นั่งคุยกันอยู่ได้ ไม่มีความรู้สึกเร่งด่วนกันเลยหรือไง】
【ไม่ใช่หรอก พลังงานหมดแล้ว เหลือแค่ 2 หน่วย...】
【เฮ้ย ปีนขึ้นชั้น 10 แล้วเก็บพลังงานได้แค่ 2 หน่วยเองเหรอ】
【2 หน่วยแล้วมันยังไงล่ะ ไม่ปกติหรือไง】
【ฉันอยู่ชั้น 13 พลังงานคงเหลือ 31 หน่วย เอาสิ】
【แม่งเอ๊ย อย่ามาอวดรวยแถวนี้ เห็นแล้วคลื่นไส้】
【แพนด้าน้อย (ชั้น 20): @ศิษย์พี่หม่า ลองค้นหาดี ๆ ในชั้นดูสิ มันให้คุณลงไปข้างล่าง ก็ต้องให้พลังงานมาเพียงพอด้วย】
【แพนด้าน้อย (ชั้น 20): เตือนครั้งสุดท้าย ถ้าเป็นไปได้ ทุกคนพยายามผ่านชั้น 10 ก่อนเที่ยงคืน】
【ไร้หน้า: เพิ่งผ่านมาหมาด ๆ เหนื่อยแทบตาย】
【แพนด้าน้อยพูดถูก ถ้าลากไปถึงพรุ่งนี้ จะผ่านชั้น 10 ได้ไหมก็ขึ้นอยู่กับดวงแล้ว ถ้าโชคร้าย ต่อให้เก่งแค่ไหนก็ต้องติดอยู่ที่เดิมรอความตาย】
【ใครยังไม่ถึงชั้น 10 อย่ามัวประหยัดพลังงาน รีบพุ่งขึ้นไปให้ถึงยอด!】
【ถ้าหมดแรงจะทำยังไงล่ะ】
【@ไร้หน้า เทพเจ้าโชคลาภจับฉลากได้ชั้นอะไร】
【@แพนด้าน้อย เลิกทำตัวเป็นคนดีได้แล้ว น่าขยะแขยงจริง ๆ!】
ถูกเรียกว่าเทพเจ้าโชคลาภก็จริง แต่ถังชิงหยางเลือกไม่สนใจคำเรียกนั้น แล้วตอบกลับไป