เนื้อหาในช่องแชตมีสารพัดเรื่องราว ถังชิงหยางมองพลั่วในมือแล้วรู้สึกราวกับตัวเองกับคนพวกนั้นอยู่กันคนละโลก
เร็วขนาดนี้ มีคนขึ้นไปถึงชั้น 7 แล้วเหรอ?
ส่วนเขายังติดแหง็กอยู่ที่ชั้น 1 ขยับไปไหนไม่ได้เลย
พอนึกถึงของที่เก็บได้ในชั้นนี้ ถังชิงหยางก็กลับมาปลงตก
ได้อย่างก็เสียอย่าง
ปีนชั้นเอาประสิทธิภาพไม่ได้ก็จริง แต่ของที่เก็บได้เยอะนี่นา!
เก็บทั้งไอเทมทั้งข้อมูล พอค่อยปีนชั้นทีหลังก็สบายขึ้นไม่ใช่หรือไง?
นี่แหละวิธีปีนหอคอยที่เสี่ยงน้อยที่สุด ได้ผลตอบแทนสูงที่สุด และเหมาะกับสถานการณ์ตอนนี้ที่สุด!
งานใช้แรงยังคงดำเนินต่อไป
ฝั่งหนึ่งเก็บการ์ดอย่างเบิกบาน จาก 3 ใบเป็น 8 ใบ แล้วก็ 17 ใบ...
อีกฝั่งต้องทิ้งขยะซ้ำไปซ้ำมา ทาสีขยะใหม่ แถมยังต้องจดจ่อเต็มที่ คัดแยกขยะให้ถูกประเภท
ทั้งทรมานทั้งมีความสุข
พริบตาเดียวก็ถึง 17:00 น. ในที่สุดถังชิงหยางก็เคลียร์ขยะกองกลางหมด
แม้เวลาจะผ่านไป 10 ชั่วโมงแล้ว แต่ท้องฟ้าที่นี่ก็ยังมืดสนิท ราตรียาวนานไม่เห็นแสงอรุณ
เขาไม่พักแม้แต่นาทีเดียว ทำงานต่อเนื่องอีก 5 ชั่วโมงเต็ม!
เหนื่อยจนหลังแทบยืดไม่ขึ้น!
ค่าความสะอาดลดเหลือศูนย์ไปนานแล้ว
ด้วยความเร็วในการคัดแยกแบบนี้ อย่างมากก็จัดการขยะกองกลางได้อีกกองเดียว ส่วนกองใหญ่ไม่ต้องหวัง
ถังชิงหยางอยากพักให้เต็มที่ แต่พอมองเวลาที่เหลืออยู่น้อยนิด ก็ได้แต่ฝืนตัวเอง เตรียมปลดล็อกขยะกองถัดไป!
เหลืออีก 7 ชั่วโมงก่อนเที่ยงคืน
ต้องเผื่อเวลาอพยพล่วงหน้า 2 ชั่วโมง ป้องกันเหตุไม่คาดฝันระหว่างอพยพ
เวลาค้นหาที่เหลือจริง ๆ มีแค่ 5 ชั่วโมงสุดท้าย!
ถังชิงหยางเลือกอาหารกับน้ำดื่มจากการ์ดที่มีอยู่มาเติมพลัง ไม่สนแล้วว่าพื้นจะสกปรกแค่ไหน เขานั่งลงกับพื้น กินไปพลางตรวจดูของที่เก็บได้ไปพลาง การ์ดที่ได้มา 17 ใบนี้ไม่นับ【ลูกบอลจับภูต】กับ【ภูเขาเหล็ก】