ปากกระบอกปืนถูกแรงกดลงจนกดเป็นรอยวงกลมสีแดงเข้มไว้บนผิวหนัง
“ใครส่งนายมา?”
น้ำเสียงของหยานถิงโจวต่ำลึกและแหบพร่า เหมือนสายลมหนาวพัดมาจากก้นบึ้งของนรก
ทุกคำพูดล้วนแฝงความเจ็บปวดจนทำให้คนอื่นต้องกลัว
เขาโค้งตัวลงเล็กน้อย ดวงตาคมดำสนิทคล้ายหนองน้ำลึกจ้องตรึงอยู่ที่ใบหน้าของคนที่นอนแอ่นอยู่บนพื้น เจ้าของใบหน้าชาติต่างแดนเหล่านั้นเบี้ยวเพราะความเจ็บปวด
“ค่าหัวสามร้อยล้านดอลลาร์เมื่อกี้ ใครเป็นคนสั่ง?”
ตามช่องทางเดินของฐานปฏิบัติการ สัญญาณเตือนสีแดงกะพริบวูบวาบจนน่ารำคาญ
แสงสีแดงสะท้อนใบหน้าเย็นชาแข็งกระด้างดุจเหล็กกล้าของชายหนุ่มจนดูเหมือนเทพแห่งการสังหารที่ชอบดื่มเลือด
หน่วยปฏิบัติการพิเศษหลายสิบนายที่วิ่งมาสมทบล้อมช่องทางเดินไว้แน่นหนา
แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปเตือนหรือขัดจังหวะ แม้แต่การหายใจก็ยังผ่อนช้าลงอย่างจงใจ เกรงว่าจะโมโหผู้บังคับบัญชาสูงสุดคนนี้
นักฆ่าที่นอนแอ่นอยู่ในแอ่งเลือด อกหายใจแรง
ทุกครั้งที่หายใจออกจะมีเลือดปนอวัยวะภายในที่ถูกบดขยี้ไหลออกมาเป็นจำนวนมาก
เท้าหนึ่งของหยานถิงโจวเมื่อครู่ได้ทำลายหนทางรอดของมันไปเรียบร้อยแล้ว มันรู้ดีว่าวันนี้คงไม่มีโอกาสมีชีวิตออกจากฐานปฏิบัติการแห่งนี้ไปได้อีกแล้ว
เมื่อเผชิญหน้ากับปากกระบอกปืน ดวงตาของนักฆ่าเปล่งประกายความบ้าคลั่งและเด็ดเดี่ยวอย่างเห็นได้ชัด นั่นเป็นนิสัยเฉพาะของพวกที่ไม่เกรงกลัวต่อความตาย
มันยิ้มเหยเกที่ปากและฟันเปื้อนเลือด ราวกับเยาะเย้ย
“หน่วยสืบราชการลับพิเศษฮัวกั๋ว... ก็แค่นี้เอง...”
มันพูดออกมาอย่างลำบากลำบน แล้วทันใดนั้นก็กัดกรามลงอย่างมาก!
แคปซูลยาพิษขนาดจิ๋วที่ซ่อนอยู่ในฟันกรามถูกบดขยี้จนแตกกระจายในทันที!
นี่คือบัตรผ่านทางสุดท้ายของนักฆ่าระดับสูงสุดในดาร์กเน็ต
เมื่อภารกิจล้มเหลวและต้องเผชิญหน้ากับการถูกทรมานสอบสวน พวกเขาจะไม่ลังเลที่จะฆ่าตัวตายด้วยยาพิษ ไม่ทิ้งร่องรอยใด ๆ ให้ผู้ว่าจ้างได้เปรียบ
อย่างไรก็ตาม อัตราความเร็วในการ 'เผชิญความตาย' ที่มันเคยภาคภูมิใจนั้น ทว่าเมื่ออยู่ตรงหน้าของหยานถิงโจว กลับดูช้าเหมือนการฉายภาพนิ่งทีละภาพ
ในเสี้ยววินาทีที่นักฆ่ากัดฟันกรามลง!
แววตาของหยานถิงโจวเย็นยะเยือก
มือขวาที่กำลังถือปืนไม่ขยับ