"เคร้ง" ได้ยินเสียงดังลั่น
โทรศัพท์มือถือในมือของลุงกลางหล่นลงบนโต๊ะทำงาน หน้าจอกระดกไปมาอย่างรุนแรง
เขาล้มตัวลงไปซ่อนในเงามืดใต้โต๊ะทำงาน มือทั้งสองกอดปากไว้แน่น กลัวว่าจะเผลอส่งเสียงออกมาแม้แต่น้อย ฟันบนฟันล่างกระทบกันเป็นเสียง "กรุ๊กกรุ๊ก" เล็กน้อย
สายลับข้ามชาติ!
อยู่ที่ร้านสตาร์บัคส์ข้างล่างนี่เอง!
ภาพในห้องถ่ายทอดสดเอียงตามมือถือ มองเห็นได้เพียงลายพรมใต้โต๊ะทำงาน
แต่ช่องข้อความลอยกลับราวกับถูกโยนระเบิดน้ำลึก ระเบิดขึ้นทันที
[บ้าเอ๊ย! ข้างล่างนี่เอง? ลุงอย่าออกเสียง! สายลับต้องมีปืนแน่นอน!]
[รีบโทรแจ้งตำรวจสิ! ไม่สิ โทรหาสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ! โทร 12339 ด่วน!]
[เทพซูตาเพชรจริง ๆ! รู้ด้วยว่าเขานั่งตรงไหนใส่เสื้อผ้าอะไร!]
[ช่วยด้วย ฉันดูถ่ายทอดสดวาดรูป กลายเป็นหนังสายลับระทึกขวัญไปได้ มือชุ่มเหงื่อหมดเลย!]
ในขณะที่เน็ตไอดอลนับล้านกำลังส่งข้อความลอยกันอย่างบ้าคลั่ง
บนจอของห้องถ่ายทอดสด ก็มีเอฟเฟกต์สายฟ้าสีดำเย็นชาแล่นผ่านมา
ID ที่ไม่มีเลเวลแพลตฟอร์มใด ๆ ชื่อสีดำปนแดง ตกลงมาอย่างกะทันหันกลางจอ
[หน่วยสืบราชการลับพิเศษหัวเฉิง-ดาบมืด]
ข้อความลอยนี้มาพร้อมกับระบบล็อกสูงสุด บังคับเคลียร์ข้อความสีสันอื่น ๆ ทั้งหมด แล้วจอดอยู่อย่างมั่นคงในตำแหน่งที่เห็นได้ชัดที่สุด
[ทุกคนห้ามขยับ นิ่งสงบ เข้าควบคุมพื้นที่นี้]
ระหว่างบรรทัด แผ่กลิ่นอายความกดดันแบบเหล็กและเลือดที่ไม่อาจฝ่าฝืน
ผู้อำนวยการเฉินที่ยืนอยู่ข้างหลังซูเจิ้นเยว่ จ้องมองสัญลักษณ์สายฟ้าสีดำบนหน้าจอ รูม่านตาหดวูบลงทันที
โทรศัพท์เข้ารหัสสีแดงที่เพิ่งโทรถึงหน่วยงานระดับมณฑล แทบหลุดมือร่วงลงพื้น
"หน่วยสืบราชการลับพิเศษ..." ผู้อำนวยการเฉินกลืนน้ำลาย เสียงแหบราวกับกลืนทรายเข้าไป "หน่วยปฏิบัติการสูงสุดเข้าแทรกแซงแล้ว เหล่า จาง คราวนี้เราเจอเรื่องใหญ่จริง ๆ"
ปืนพกที่เอวของจางเหมิ่งกระทบขอบโต๊ะ เขากัดกรามแน่น จ้องมอง ID บนหน้าจอ
ในฐานะคนในระบบ พวกเขารู้ดีกว่าคนอื่นว่าสามคำว่า "หน่วยสืบราชการลับพิเศษ" หมายถึงอะไร
