"สั่งให้คนไปปิดเซิร์ฟเวอร์แอปถัวเป่าให้ฉันเดี๋ยวนี้เลย!"
"ใครกล้าแบนของดีระดับเทพของฉัน ฉันยิงมันทิ้งวันนี้เลย!"
เสียงคำรามของผู้อำนวยการเฉินลอดผ่านสายโทรศัพท์ ระเบิดก้องไปทั่วบริเวณสำนักงานกองสืบสวนคดีอาญา
จางเหมิ่ง เพิ่งจะคุมทีมนำตัวฆาตกรคดีค้างเก่าทั้งห้าคนกลับมา ยังไม่ทันได้หายใจหายคอ ก็ถูกเสียงคำรามกะทันหันนี้สั่นแก้วหูจนเจ็บ
เขาคว้าวิทยุสื่อสารขึ้นมาทันที
"รับทราบ! ท่านผู้อำนวยการใจเย็นก่อน ผมจะพาลูกทีมไปที่หน่วยตำรวจไซเบอร์เพื่อเอาตัวคนเดี๋ยวนี้!"
วางสายไปแล้ว ผู้อำนวยการเฉินยังรู้สึกว่าไฟโทสะในอกไม่มีที่ระบาย
เขาจ้องข้อความแจ้งเตือนการแบนบนแท็บเล็ตที่เสียดแทงใจ ตัวสั่นไปทั้งตัวด้วยความโกรธ
พวกคนทำอินเทอร์เน็ตพวกนี้ช่างไม่เกรงกลัวกฎหมายบ้านเมืองเอาเสียเลย!
ซูเจิ้นเยว่คือพ่อแท้ๆ ของกองบัญชาการตำรวจนครบาลเมืองเจียง ไม่สิ คุณยายแท้ๆ ของเขาต่างหาก!
ขนาดเขาที่เป็นหัวหน้ากองบัญชาการระดับสูงสุด ยังต้องคอยประคบประหงมรับใช้แบบยกน้ำยกชา แล้วพวกพนักงานตรวจสอบแพลตฟอร์มที่ไม่รู้โผล่มาจากไหน กลับกล้าดียกนิ้วแบนคนของเขาได้ลงคอ?!
ผู้อำนวยการเฉินเตะเศษชามกระเบื้องที่แตกอยู่บนพื้นทิ้ง คว้าโทรศัพท์เข้ารหัสบนโต๊ะขึ้นมา
ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขากดโทรออกไปยังเบอร์ส่วนตัวของซีอีโอแอปถัวเป่าโดยตรง
อีกฟากหนึ่งที่เมืองเซินอันห่างออกไปหลายพันลี้
ชั้นบนสุดของตึกใหญ่สำนักงานใหญ่ถัวเป่า ห้องทำงานซีอีโอ
ประธานหวัง ที่ถูกโทรศัพท์ด่วนจากลูกน้องปลุกจากที่นอนกลางดึก กำลังนั่งเหงื่อตกพร่ำพยายามฟังรายงานจากผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคฝ่ายดูแลเซิร์ฟเวอร์
"ท่านประธาน กลไกตัดวงจรระดับล่างถูกกระตุ้นด้วยแรงบังคับ ข้อมูลห้องถ่ายทอดสดของซูเจิ้นเยว่ถูกล็อกตายเรียบร้อย! พวกเราคนจริงๆ แก้ไม่ได้เลย!"