คำพูดของซูเจิ้นเยว่ที่เย็นชาและเกียจคร้าน แต่แฝงไปด้วยแรงกดดันราวกับยมทูต ได้แพร่สะพัดผ่านสัญญาณเครือข่ายไปทั่วป่าฝนอันอบอ้าวและชื้นแฉะของสามเหลี่ยมทองคำ
“บ้า! ผู้หญิงฮัวกั๋วนี่บ้ากันหมด!”
เสือดำมือไม้สั่นเทา ยัดปืนกลเอเคหลายกระบอกบนโต๊ะลงในเป้ พลางสาปแช่งอย่างคลุ้มคลั่ง
เขาถีบขาพ่อค้ายาที่กำลังยืนงงอยู่ข้าง ๆ อย่างแรง สีหน้าอำมหิต
“ยังยืนงงอยู่อีก! รอความตายอยู่หรือไง! เอาของในโกดังไปให้หมด แล้วล่าถอยทางเส้นเล็ก!”
เหล่าพ่อค้ายาที่ถือปืนอยู่จึงได้สติ
ในค่ายพักเกิดความโกลาหลขึ้นทันที เสียงด่ากัน เสียงข้าวของแตกหักปนเปกันไปหมด
แต่ทว่า ขณะที่พวกเขากำลังเตรียมหนีเตลิดเปิดเปิงราวกับแมลงวันที่หัวขาด
บนท้องฟ้าที่เดิมถูกปกคลุมด้วยใบไม้เขตร้อนหนาทึบ จู่ ๆ ก็มีเสียงตัดอากาศอันแหลมคมเสียดหูดังมา
นั่นคือเสียงครวญครางของความตาย เมื่อวัตถุเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเหนือเสียงจนฉีกอากาศ!
เสือดำเงยหน้าขึ้นทันที รูม่านตาหดเหลือเพียงจุดเข็มในเสี้ยววินาที
ภาพตัดกลับมาที่ชายแดนตะวันตกเฉียงใต้ของฮัวกั๋ว
หุบเขาลับตาแห่งหนึ่ง ห่างจากที่ราบสูงจุด 3 ในสามเหลี่ยมทองคำไม่ถึง 15 กิโลเมตร
ที่นี่คือฐานทัพปืนใหญ่ระยะไกลที่ยอดเยี่ยมที่สุดของกองกำลังพิทักษ์ชายแดนฮัวกั๋ว
ตั้งแต่เสี้ยววินาทีที่ซูเจิ้นเยว่วาดเส้นแนวป้องกันแรกในห้องถ่ายทอดสด
ผ่านข้อมูลที่ส่งตรงจากฐานปฏิบัติการหมายเลข 01 ฝ่ายนี้ก็ได้เสร็จสิ้นการวางแผนยุทธวิธีอย่างรอบด้านแล้ว