หน้าต่างข่าวด่วนตัวอักษรสีแดงเลือดหมูหนาเตอะราวกับคมมีดเย็นเยียบ ฟันผ่าความครึกครื้นที่ชาวเน็ตสามสิบล้านคนในห้องถ่ายทอดสดกำลังหัวเราะเยาะปรมาจารย์สะกดจิตชาวตะวันตกลงอย่างจัง
“ฮ่า ๆ ๆ” กับอีโมติคอนหน้าหมาที่กระจายอยู่บนจอสาธารณะพลันเงียบกริบในชั่วขณะที่ทุกคนมองเห็นพาดหัวข่าว
【เชี่ย! นี่มันอะไรกันเนี่ย?! ทำไมถึงมีศพแห้งอยู่ในหอพักมหาวิทยาลัยเจียงได้?!】
【หอพักมหาวิทยาลัยไม่ใช่ที่ที่พลังหยางแรงที่สุดหรอกเหรอ? ข่าวนี้หลอนเกินไปแล้ว!】
【ฉันเรียนมหาวิทยาลัยเจียง! ฉันยืนยันได้! เช้านี้แถวหอพักชายอาคารหกมีการตั้งแถบกั้น มีรถตำรวจมาหลายคัน แถมยังมีแพทย์นิติเวชมาด้วย! ได้ยินว่าภาพที่เห็นทำคนกลัวจนแทบเสียสติ!】
【พาดหัวข่าวเว่อร์ไปหรือเปล่า นักศึกษาปีสองจะกลายเป็นศพแห้งอายุร้อยปีได้ยังไง? หรือทะลุมิติมา?】
【อย่าทำให้กลัวสิ คืนนี้ฉันนอนหอคนเดียวด้วย! นี่คงไม่ใช่แวมไพร์หรือไวรัสซอมบี้ระบาดหรอกนะ!】
การคาดเดาด้วยความหวาดผวาและจินตนาการชวนขนหัวลุกถาโถมกลบพื้นที่แสดงความคิดเห็นในพริบตา
บรรยากาศมุงดูเรื่องสนุกที่เคยผ่อนคลายเฮฮาถูกแทนที่ด้วยความสยองขวัญอันลึกลับจนหมดสิ้น
ภายในห้องถ่ายทอดสดกันระเบิดของฐานปฏิบัติการหมายเลข 01
ซูเจิ้นเยว่เอนหลังพิงเก้าอี้เกมมิ่ง มองข่าวด่วนบนหน้าจอ
ใบหน้าขาวซีดของเธอไร้สีหน้าเกินจำเป็น มีเพียงดวงตาดำขลับเย็นชาที่หรี่ลงเล็กน้อย ประกายเย็นเยียบวาบผ่านดวงตาคู่นั้น ราวกับนักล่าที่จับสังเกตเห็นเหยื่อผิดปกติ
ทันใดนั้น
“ติ๊ด ๆ ๆ—!”
รายชื่อคำขอเชื่อมสายตรงมุมขวาล่างของห้องถ่ายทอดสดปรากฏบัญชีที่ได้รับการยืนยันตัวตน พร้อมสัญลักษณ์สัญญาณเตือนฉุกเฉินสีแดงของทางการ
ไอดี: 【กองสืบสวนคดีอาญาเมืองเจียง—จางเหมิ่ง】
ซูเจิ้นเยว่ไม่ลังเล นิ้วเรียวยาวสีขาวซีดวางลงบนเมาส์แล้วคลิกตอบรับ