“พวกคุณไม่มีหลักฐาน! พวกคุณใช้อำนาจโดยมิชอบ! ฉันจะหาทนายฟ้องพวกคุณ!”
เสียงกรีดร้องสุดระเบิดของซูหวาน ถูกปิดท้ายลงอย่างสิ้นเชิงเมื่อถุงคลุมหัวถูกสวมลงมา ภายในรถหุ้มเกราะคุมตัวอันเย็นชาของหน่วยสืบราชการลับพิเศษ
ละครน้ำเน่าเรื่องลูกสาวปลอมของตระกูลเศรษฐีที่สั่นสะเทือนสามัญสำนึกของใครหลายคน ได้มาถึงบทสรุปสุดโหดของการลงตะครุบครั้งนี้
และในเวลานี้
หน้าห้องล้างกระเพาะฉุกเฉิน โรงพยาบาลประชาชนเทศบาลเมืองเจียง
กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อฉุนเฉียวปะปนกับกลิ่นเหม็นเปรี้ยวของอาเจียนอบอวลไปทั่วอากาศ
“แหวะ——!”
พร้อมกับเสียงอาเจียนสุดแสนทรมาน ซูเจิ้นไห่ถูกพยาบาลสองคนเข็นออกมาจากห้องล้างกระเพาะ
ใบหน้าแก่ๆ ของเขาที่ครั้งหนึ่งเคยพลิกป่าพลิกเขาลงได้ในวงการธุรกิจเมืองเจียง ดูแลบำรุงจนเปล่งปลั่ง ตอนนี้กลับซีดเหลืองราวกับกระดาษ
สายยางล้างกระเพาะเส้นโตเพิ่งถูกดึงออกมาจากหลอดอาหารของเขา คอหอยเต็มไปด้วยความรู้สึกแสบร้อนราวกับถูกฉีกขาด
เขานอนแผ่อยู่บนเตียงคนไข้ หอบหายใจอย่างหนัก ดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดแดงโปนออกมา สื่อถึงความหวาดกลัวและความเหนื่อยล้าหลังจากการรอดตายจากหายนะ
บนรถเข็นอีกคันที่อยู่ติดกัน
ซูจื่อเซวียนเองก็มีสีหน้าซีดเซียวไม่ต่างกัน
เสื้อเชิ้ตแฮนด์เมดสุดหรูราคาหลายแสนหยวน ถูกฉีกขาดในระหว่างการดิ้นรนจนเละเทะ เปื้อนสิ่งสกปรกไปหมด
เขาหลับตา มือทั้งสองข้างเกาะขอบเตียงแน่น หลังมือเส้นเลือดปูด ตัวยังคงกระตุกเป็นพักๆ จากปฏิกิริยาของการล้างกระเพาะ
“เหล่าโซว! จื่ออัง!”
หลินมานที่เฝ้าอยู่หน้าประตูผมเผ้ายุ่งเหยิง พุ่งเข้าไปหาทั้งสองคนราวกับคนบ้า
เธอกอดราวรถเข็นแน่น น้ำตาปนกับครีมรองพื้นที่ล้างไม่ออก เปรอะเลอะเต็มใบหน้า
“พวกคุณไม่เป็นไรแล้วสินะ! ตกใจแทบตาย! ตกใจแทบตายเลย!”
หลินมานร้องไห้โดยไร้ซึ่งท่าทีของคุณนายใหญ่ เสียงแหบแห้งแตกพร่า “ซูหวานเด็กคนนั้น...เด็กเหลือขอเนรคุณคนนั้น! เธอกล้าใส่ยาพิษลงไปในน้ำชาจริงๆ ด้วย! หล่อนคิดจะวางยาพิษพวกเราทั้งครอบครัว!”
เมื่อได้ยินคำว่า “ซูหวาน” และ “วางยาพิษ”
ซูเจิ้นไห่บนเตียงคนไข้ สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนควบคุมไม่อยู่