คำสั่งทางทหารของหยานถิงโจวที่เย็นชาแข็งกร้าวดังเหล็ก แฝงเจตนาสังหารอันเยือกเย็นน่าขนลุก ถูกส่งผ่านสายด่วนเข้ารหัสระดับสูงสุดลงไปยังศูนย์บัญชาการกองเรือทะเลตะวันออกทันที
ไม่ถึงห้านาที
บริเวณรอบนอกท่าเรือเก่าฝั่งใต้ของเมืองเจียง
เสียงสัญญาณเตือนภัยทางอากาศที่หวีดหลินรุกรานความสงบของยามราตรี
บนผืนน้ำทะเล เรือหน่วยยามฝั่งติดอาวุธสามลำที่มีขนาดใหญ่โต ธงชาติโบกสะบัด ราวกับดาบแหลมคมสามเล่ม ฝ่าคลื่นมุ่งหน้ามา
ลำแสงไฟสปอตไลท์อันแสบตา ประดุจตาข่ายฟ้าดินที่แน่นหนาไร้ช่องว่าง ในพริบตาก็ครอบคลุมเรือ "ไห่เชินหมายเลข 6" ที่กำลังจะแอบออกจากท่าเรือไปตามความมืดของค่ำคืนไว้แน่น
"ปัง! ปัง!"
ลูกระเบิดส่องสว่างสองนัดพุ่งขึ้นฟ้า ทำให้ท่าเรือทั้งแหล่งสว่างเดือนเหมือนกลางวัน
"เรือไห่เชินหมายเลข 6 หยุดเรือทันทีและยอมรับการตรวจค้น! หากขัดขืน จะจมเรือสถานที่!"
เสียงเตือนจากลำโพงความถี่สูงดังกึกก้องสนั่นหู
ไม่ได้ให้โอกาสแม้แต่จะโต้ตอบหรือแก้ตัว เรือเร็วความเร็วสูงกว่าสิบลำที่บรรทุกหน่วยคอมมานโดติดอาวุธครบมือ ก็พุ่งเข้าแนบลำเรือขนส่งราวลูกศรที่ถูกปล่อยจากคันธนู
ห้านาทีต่อมา
บริเวณชั้นล่างที่สุดของเรือขนส่ง หน้าช่องแอบซ่อนของห้องสินค้าหมายเลข 3
คีมไฮดรอลิกทำลายตัวส่งเสียงฉีกขาดโลหะจนฟันระส่ำระสาก ประตูเหล็กที่ซ่อนอยู่อย่างลึกเชิงนั้นถูกดึงออกมาอย่างหนักหน่วง
"อย่าขยับ! ตำรวจ!"
ปากกระบอกปืนกลขนาดเล็กกว่าเจ็ดแปดกระบอก ยังคงจ่อไปยังจ้าวลี่เต๋อที่หดตัวอยู่มุมห้องพร้อมกัน
แสงไฟฉายที่จ้าประจักษ์สาดส่องตรงใบหน้าซีดขาวดั่งกระดาษของเขา
รองนายกเทศมนตรีอาวุโสผู้ที่ทรงอิทธิพลเหนือเมืองเจียงมาตลอดยี่สิบปี กุมขามอำนาจเบ็ดเสร็จเพียงผู้เดียว
ณ ขณะนี้
ราวกับสุนัขบ่าว้โรคที่ขาดแกนกระดูกสันหลัง นอนอ่อนแรงอยู่บนพื้นเหล็กที่เน่าเหม็นไปด้วยกลิ่นปลาและน้ำมันดีเซล
อ้อมกอดอกยังกอดกระเป๋าเดินทางที่เต็มไปด้วยแท่งทองคำและหนังสือเดินทางปลอมไว้แน่น