“เจ้าเล่ห์เกินไปแล้ว! เจ้าเล่ห์เกินไปจริง ๆ!”
นอกการจำลอง กู้ฝานได้แต่มองดูทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกจำลองจนจบ สำนักร้อยสัตว์ช่างเจ้าเล่ห์จนหาที่เปรียบมิได้ เห็นศิษย์เป็นของเล่นหรืออย่างไร!
ตอนแรกบอกกู้ฝานในโลกจำลองว่ามีการทดสอบถามใจ แต่พอเหยียบย่างสู่เส้นทางถามใจกลับไม่รู้สึกอะไรเลย จากนั้นก็บอกอีกว่าการถามใจสิ้นสุดลงตั้งแต่วินาทีที่ก้าวเข้าสู่เส้นทางถามใจแล้ว
แท้จริงเส้นทางถามใจไม่มีการถามใจ
แต่ความจริงล่ะ? การถามใจเกิดขึ้นไปนานแล้ว
ที่บอกว่าไม่มีปัญหา ก็เพียงเพื่อทำลายแนวป้องกันทางจิตใจของเจ้า แล้วจะได้ซักถามสิ่งต่าง ๆ ให้มากขึ้น
“ยังดีที่สัมผัสตำแหน่งพลังวิญญาณทำงาน ไม่อย่างนั้นกู้ฝานในโลกจำลองที่แนวป้องกันทางจิตใจพังทลาย คงไม่รู้ว่าจะถูกงูเหลืองยักษ์พวกนั้นเห็นอะไรบ้าง”
“ไม่แน่ว่าข่าวเรื่องปล่อยกู้กับการจำลองก็อาจถูกเปิดโปงไปด้วย”
“แต่ถึงอย่างนั้น สำนักร้อยสัตว์ก็รู้เรื่องอนาคตจากการจำลองไปส่วนหนึ่งแล้ว ไม่รู้ว่าจะเข้าแทรกแซงหรือเปล่า จนทำให้อนาคตเกิดความเปลี่ยนแปลงมากกว่าการจำลองครั้งก่อนหรือไม่!”
ข้อได้เปรียบสำคัญของการจำลองคือการล่วงรู้พัฒนาการในอนาคต
แต่หากเกิดตัวแปรมากเกินไปจนทำให้อนาคตเปลี่ยนแปลง
กู้ฝานในโลกจำลองก็จะเสียเปรียบอย่างยิ่ง
【เจ้ากับตงฟางไป๋กลับมาถึงทางเข้าแดนลี้ลับ】
【“ศิษย์น้อง รู้สึกประหลาดใจและตื่นเต้นมากใช่หรือไม่!”】
【ตงฟางไป๋เอ่ยเย้าหยอก】
【“ตื่นเต้นไม่มี แต่ตกใจอยู่บ้าง ส่วนประหลาดใจก็ใช่จริง ๆ”】
【ในใจเจ้ารู้ดีว่า ความประหลาดใจที่เขาพูดถึงกับความประหลาดใจของเจ้าเป็นคนละเรื่องกัน】
【เรื่องหนึ่งคือเส้นทางถามใจไม่ได้ถามใจ ส่วนอีกเรื่องคือเส้นทางถามใจเป็นยอดฝีมือขั้นมหาสมุทรปราณผู้หนึ่ง!】