【ดูเหมือนจะไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้】
【เมื่อเทียบกับอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ตอนที่ยอดฝีมือทั้งหมดของสำนักยุทธ์อันหนานถูกเรียกตัวไป เหลือเจ้าอยู่ที่นี่คนเดียวจนสามารถแอบยึดสำนักได้ตามใจ】
【หากเจ้าเข้าเป็นคนของสำนักยุทธ์อันหนาน เขาก็จะพาเจ้าไปด้วยได้】
【แม้เรื่องนี้อาจเพิ่มตัวแปรให้กับเหตุการณ์ใหญ่ครั้งนั้นอยู่บ้าง แต่เขาเชื่อว่าภายใต้การควบคุมของตน ยอดฝีมือระดับปฐพีธรรมดาย่อมไม่อาจก่อคลื่นลมใดได้】
【ส่วนเรื่องที่เจ้าอาจแข็งแกร่งกว่าเขา เขาไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นเลย】
【ระดับปฐพีขั้นสูงสุด ยืนอยู่เหนือผู้ฝึกยุทธ์ระดับปฐพีถึงเก้าสิบแปดในร้อยแล้ว】
【จะบังเอิญพบยอดฝีมือระดับปฐพีคนหนึ่งที่แข็งแกร่งกว่าเขาได้อย่างไร】
【“ดี ในเมื่อพี่น้องมีใจเช่นนี้ ข้าก็ตกลง ต่อไปเจ้าก็เป็นอาจารย์ฝึกสอนประจำสำนักในของสำนักยุทธ์อันหนานเรา เงินเดือนเดือนละ 5,000 ตำลึง ปีละ 60,000 ตำลึง หากสอนได้ดีก็ยังมีเงินรางวัลปลายปีด้วย”】
【“เช่นนั้นก็ขอบคุณท่านมาก เพียงแต่ข้าสนใจสำนักนอก หากยามว่างจะขอรับหน้าที่เป็นอาจารย์ฝึกสอนของสำนักนอกบ้างได้หรือไม่”】
【“มีผู้แข็งแกร่งระดับปฐพีคอยชี้แนะ นับเป็นวาสนาของพวกเด็ก ๆ ในสำนักนอกแล้ว”】
【เจ้าเข้าเป็นสมาชิกสำนักยุทธ์อันหนานแล้ว】
【ความเป็นอยู่ในสำนักในนั้น เจ้าเข้าใจแทบทั้งหมดตั้งแต่สิบเดือนที่ผ่านมาแล้ว ตอนนี้ก็แค่ลงมือทำด้วยตนเองเท่านั้น ยังคงเป็นเรื่องง่ายดาย】
【ดังนั้นเวลาส่วนใหญ่เจ้าจึงยังแวะไปสำนักนอก】
【การชี้แนะศิษย์สำนักนอกเป็นเพียงข้ออ้าง แท้จริงแล้วเจ้าอยากทำความรู้จักท่านลุงหวังให้มากขึ้น】