【วันนั้น เจ้าอยู่ในห้องตามลำพัง ปิดประตูขังตัวเองไว้ แล้วเงยหน้าตะโกนใส่เพดาน】
【“กู้ฝาน ข้ารู้ว่าเจ้าเห็นสถานการณ์ในการจำลอง ในโลกความจริง เจ้าต้องดูแลกู้หลี่ให้ดี มิฉะนั้นข้าไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่”】
“ข้าจะทำเช่นนั้น”
【เจ้ามาถึงที่พักของกู้หลี่】
【แต่ที่นี่จัดไว้ให้บ่าวชั้นหนึ่ง บัดนี้ถูกเรียกคืนไปแล้ว】
【ภรรยาของกู้หลี่กับลูกสามคนของเขายืนอยู่หน้าประตูอย่างโดดเดี่ยว】
【กู้หลี่มีลูกชายสี่คนและลูกสาวสามคน นอกจากสองคนเล็กที่ยังไม่ได้รับการตรวจสอบ พวกเขายังคงได้รับการเลี้ยงดูรวมกันในเขตฝึกฝนบ่าว
พรสวรรค์ของห้าคนแรกไม่ได้โดดเด่นอะไร คนที่ดีที่สุดก็มีเพียงสองคนที่มีรากฐานร่างกายระดับกลาง บัดนี้ยังไม่มีใครเป็นยอดฝีมือขั้นเข้ากระแส】
【เด็กสามคนตรงหน้าเจ้าคือกลุ่มที่มีพรสวรรค์แย่ที่สุด ทั้งหมดมีรากฐานร่างกายระดับต่ำ กู้หลี่ให้พวกเขาทำงานในเรือนเลี้ยงสัตว์ อย่างน้อยเขาก็ยังพอช่วยดูแลพวกเขาได้บ้าง】
【แต่กู้หลี่ตายไปแล้ว ชีวิตต่อจากนี้ของพวกเขาคงลำบาก】
【แม้ภรรยาของกู้หลี่จะมีพรสวรรค์ไม่เลว แต่พื้นฐานพละกำลังของสตรีอ่อนด้อยกว่า อีกทั้งนางยังทุ่มเทให้ครอบครัวเป็นหลัก ฝีมือจึงยังสู้เจ้าไม่ได้】
【เจ้าพาพวกเขามาพักที่กระท่อมของเจ้า】
【หลังจากนั้น เจ้ายังช่วยหาบ้านเช่าให้พวกเขาอีกหลังหนึ่ง และคอยดูแลเด็กทั้งสามที่ทำงานอยู่ในเรือนเลี้ยงสัตว์เป็นประจำ】
【แต่ตัวเจ้าเองก็เป็นเพียงบ่าวชั้นสอง สิ่งที่ทำได้จึงมีจำกัด】
【เขตเลี้ยงสุกรมีผู้ดูแลใหญ่คนใหม่เข้ามา เจ้าเองก็ต้องรับหน้าที่ดูแลอย่างจริงจังแล้ว】
【ปีที่ 31 อายุ 49 ปี】
【เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น ลูกชายคนที่สามของกู้หลี่เกือบตาย】
【เจ้ารู้สึกหวาดหวั่นอยู่บ้าง และตระหนักว่าไม่อาจปล่อยกู้รากฐานร่างกายต่อไปได้อีก ต้องรีบเพิ่มพูนพลังของตนให้เร็วที่สุด จึงจะดูแลภรรยาและลูก ๆ ของกู้หลี่ได้ดียิ่งขึ้น】
【ปีที่ 32 อายุ 50 ปี เจ้าเรียกคืนรากฐานร่างกายทั้งหมดของตน】
【เจ้ามีรากฐานร่างกายระดับสูง (พรสวรรค์ขั้นแปดสีขาว)】