ทั้งที่เป็นเวลาเที่ยงวัน ท้องฟ้ากลับมืดสนิทราวกับยามค่ำคืน ด้านนอกแผ่ความรู้สึกไม่สบายใจที่ผิดปกติออกมาเลือนราง มนุษย์เรานั้นโดยสัญชาตญาณย่อมหวาดกลัวความมืดอยู่แล้ว
สายลมพัดแรงขึ้นเรื่อยๆ
แม้แต่ตึกสูงก็เริ่มสั่นไหว ผู้คนทั้งฐานในวันนี้ต่างรู้สึกกระวนกระวายอย่างไร้สาเหตุ
ฐานผู้รอดชีวิตเมือง H นับเป็นหนึ่งในฐานที่ใหญ่ที่สุดของประเทศในขณะนี้ ตามปกติแล้วมันสามารถต้านทานอันตรายส่วนใหญ่ได้ เพราะมีกำแพงขนาดมหึมาและเครื่องรบกวนสัตว์ประหลาด อีกทั้งทางเข้าเมืองยังตั้งด่านตรวจสอบไว้หลายชั้น
ความปลอดภัยของชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในเมืองจึงได้รับหลักประกันโดยพื้นฐาน
แต่ถ้าเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติ คราวนี้ก็ช่วยไม่ได้แล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น หากเครื่องรบกวนขัดข้อง ก็หมายความว่าสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์จะมาถึง
เจ้าหน้าที่เวรยังคงเตรียมการรับมือพายุไต้ฝุ่นอยู่
จนกระทั่งผู้คนด้านนอกลดน้อยลงเรื่อยๆ ฐานทั้งแห่งก็ตกอยู่ในความเงียบงันอย่างสมบูรณ์
เหลือเพียงเสียงลมคำรามหวีดหวิว
ทางเขตที่อยู่อาศัยมนุษย์ใหม่
ชั้นสิบเก้าของอาคาร A แสงไฟอันอบอุ่นส่องลอดออกมาจากรอยแง้มประตูบ้านของสวี่ตัวตัว
เพราะเธอนำโคมไฟตั้งโต๊ะที่ชาร์จไฟแล้วออกมาวางไว้ข้างโต๊ะกลาง จากนั้นก็รีบเรียนรู้วิธีใช้พลังพิเศษกับเหล่าเพื่อนร่วมทีม วันนี้หลังจากฉีดยาและเลื่อนระดับแล้ว พวกเขาก็มีความเข้าใจมากขึ้น ราวกับแต่ละคนจะตระหนักรู้อะไรบางอย่างได้
“การควบคุมพลังพิเศษจำเป็นต้องมีสมาธิ หัวหน้าหมวดน้อย เจ้าลองรวบรวมสมาธิดูสิ ลองดูว่าเจ้าจะใช้ทักษะอะไรออกมาได้บ้าง? ว่าแต่ทักษะของพวกเราล้วนเป็นสิ่งที่ได้มาพร้อมกับยาที่ฉีดเข้าไป มีแค่หัวหน้าหมวดน้อยกับพี่ฉินเท่านั้นที่พลังพิเศษติดตัวมาแต่กำเนิดสินะ? น่าอัศจรรย์จริงๆ!”