สวี่ตัวตัวนั่งลงบนพรมข้างโซฟาตามฉินลั่ว มองดูของเต็มโต๊ะ แล้วเงียบๆ หยิบอาหารอีกหลายกล่องใหญ่ออกมา
เนื้อวัวม้วน เนื้อแกะม้วน ลูกชิ้นสารพัดอย่างหนึ่งกล่อง เลือดเป็ด เส้นเฟินกว้าง ฟองเต้าหู้ม้วน เต้าหู้ทอด เห็ดเข็มทอง กุ้งบด ครบเครื่องเลยทีเดียว
ฉินลั่วกับไป๋ซู่ไม่คุยกันต่อ หันมาจ้องเธอตอนหยิบของออกมา นี่มันดีเกินไปแล้ว!
"หัวหน้าหน่วยน้อย นายนี่เป็นกล่องสมบัติจริงๆ อยากได้อะไรก็มีหมดเลย ของพวกนี้ยังใส่กล่องถนอมความสดแบบนี้ เนื้อวัวม้วนดูยังไงก็เป็นเนื้อแล่จริงๆ ไม่ใช่เนื้อสังเคราะห์!"
เฉินเสี่ยวเฟยยกชามผักเล็กๆ ออกมาด้วย แล้วพูดด้วยความดีใจเต็มหน้า
ซอมบี้ตัวน้อยหยิบโหลพีชกระป๋องใหญ่ๆ ออกมาสุดท้าย พวกเขาสามคนร้อง "ว้าว!" พร้อมกัน อดปรบมือไม่ได้ ของอย่างนี้ก็เป็นของดีเหมือนกัน
ไป๋ซู่ยิ้มแล้วพูด "หัวหน้าหน่วยน้อย ขอเหล้าหน่อยได้ไหม? เหล่าหวังชอบเหล้าขาว ส่วนพวกเราขอเบียร์สักสองสามขวดก็พอ ไม่ดื่มมากแน่นอน"
สวี่ตัวตัวพยักหน้าแบบมีมาด แล้วหยิบเบียร์ออกมาหนึ่งโหล สุดท้ายก็หยิบเหมาไถออกมา
ตึงตึงตึงตึง! ว้าว! รู้สึกว่าโต๊ะทั้งโต๊ะเปล่งประกายทองคำขึ้นมาทันที!
ทำเอาปไป๋ซู่หัวเราะอีก "เหล่าหวัง ดูเร็วสิ! หัวหน้าหน่วยน้อยเอาเหมาไถมาให้แกด้วย!"
"อะไรนะ?" หวังเวยหู่วิ่งออกมาจากครัวแทบไม่ทัน รีบร้อนมาดูที่ห้องนั่งเล่น แล้วก็ดีใจสุดขีด "หัวหน้าหน่วยน้อย นายเป็นคนดีจริงๆ เลย!!"
เขาเป็นคนชอบเหล้ามากจริงๆ