ฉินลั่วกระโดดขึ้นมาบนรถในเวลานี้ แล้วโยนแก่นกลายพันธุ์ห่อหนึ่งใส่สวี่ตัวตัว
"เพิ่งแลกแก่นกลายพันธุ์สัตว์ระดับสองดาวมาไม่กี่เม็ด แก่นกลายพันธุ์ของพวกเราทางนี้เก็บเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?"
เฉินเสี่ยวเฟยพูดไม่ออกเพราะปากเต็มไปด้วยอาหาร พยักหน้าคลุมเครือ "อืม ๆ เก็บหมดแล้ว อยู่ที่หัวหน้าหน่วยน้อยทั้งหมด"
ซอมบี้ตัวน้อยเห็นแก่นกลายพันธุ์สัตว์ระดับสองดาวเพิ่มอีกเจ็ดแปดเม็ดในวงแขน ก็ดีใจสุด ๆ ใช้อุ้งเท้าเล็ก ๆ เขี่ยแก่นกลายพันธุ์ในถุงเล่น
แก่นกลายพันธุ์มีขนาดเท่าลิ้นจี่ สีเขียวสี่เม็ด สีแดงสองเม็ด และสีส้มหนึ่งเม็ด
รสชาติไม่เหมือนกัน มีกลิ่นหญ้าสด กลิ่นแอปเปิ้ล และกลิ่นส้ม
ชอบ!!
ฉินลั่วนั่งลงด้วย ถอดถุงมือแล้วเริ่มกินข้าว "วันนี้กินข้าวห่อหยกเหรอ?"
ของกินในมิติของสวี่ตัวตัวเยอะจริง ๆ ไม่รู้ว่าเธอสะสมไว้นานแค่ไหน แล้วก็หลากหลายมาก มีวิธีทำสารพัดแบบไม่ซ้ำกัน
แล้วก็หอมทุกอย่าง
ไป๋ซูกินจนไม่อยากพูด ข้าวห่อหยกกินเบื่อก็กัดปีกไก่ไร้กระดูกมะนาวสองคำ ติดคอก็ซดน้ำซุปไก่หอม ๆ กลืนลงคอ ฟินสุด ๆ
"เหนื่อยแทบตายแล้วได้กินของอร่อย ๆ แบบนี้ดีจังเลย หัวหน้าหน่วยน้อย ทำไมเธอดีขนาดนี้เนี่ย? เธอดีที่สุดเลย!"
เฉินเสี่ยวเฟยพูดพลางกิน "ฉันจำไม่ได้แล้วว่าวันที่ไม่มีหัวหน้าหน่วยน้อยเป็นยังไง!"
ไป๋ซูกินจนอิ่มแปดส่วนก็ค่อย ๆ ช้าลง พูดตาม "จะเป็นยังไงล่ะ? หิวก็กินข้าวแห้ง กระหายก็ดื่มน้ำ"
สารอาหารเหลวตอนเพิ่งออกมาไม่อร่อย แท่งพลังงานก็หวานเลี่ยนเกินไป