ฉินลั่วพูดพลางก็ไปลวกเนื้อให้เธอ แล้วยังต้องพักไว้ให้เย็นก่อนจะคีบใส่ชามให้
สวี่ตัวตัวโดนจุ๊บโดยไม่ทันตั้งตัว เธอเลียปาก ได้กลิ่นหอมๆ ของสุนัขก้อนโต กะพริบตาปริบๆ ยังไม่ทันจะคิดอะไร ก็ถูกดึงความสนใจไปที่เนื้อตรงหน้าอีกครั้ง
ฉินลั่วป้อนให้เธอชิ้นหนึ่ง เธอก็ใช้ส้อมจิ้มแล้วยัดเข้าปากทันที
ซอมบี้ตัวน้อยอิ่มจนต้องหรี่ตาลง
มีความสุขมาก!!
"เนื้ออร่อย เอาอีก" สวี่ตัวตัวพูดพลางก็เอามือไปทาบแขนเขา ชินชากับการถูกป้อนอาหารของเขาแล้ว
ฉินลั่วบอกให้เธอรอ "ใกล้เสร็จแล้วๆ เนื้อส่วนอกนี้กินได้แล้ว"
เฉินเสี่ยวเฟยก็กินอย่างเอร็ดอร่อยเต็มที่ "หม้อนี้ครั้งหน้าเปลี่ยนเป็นใบที่ใหญ่กว่านี้หน่อยเถอะ กินง่ายเกินไปจริงๆ"
ทุกคนหลังจากวิวัฒนาการแล้วความอยากอาหารก็มากขึ้นเรื่อยๆ กินก็เยอะขึ้นเรื่อยๆ
พวกเขาสี่คนเวลาหิวจริงๆ รู้สึกว่าจะกินวัวทั้งตัวได้เลยทีเดียว
ไป๋ซู่หยิบไม้เสียบมาเสียบลูกชิ้นหม้อไฟทั้งหมด มีสี่ห้าลูก พอให้เย็นแล้วก็เตรียมจะกินทีเดียวคำเดียว
เฉินเสี่ยวเฟยมองหัวหน้าหน่วยน้อยมีคนป้อน ก็อิจฉาขึ้นมาทันที "ฉันก็อยากให้ป้อนบ้าง!"
ไป๋ซู่พูดว่า "นายอยากได้ผี"
เฉินเสี่ยวเฟยก็ทำเสียงฮึดฮัดๆ
สุดท้ายก็เป็นหวังเวยหู่ที่ตักเนื้อให้คนละชามใหญ่ถึงจะสงบลง "กินข้าวให้ดีๆ จะบ้าอะไรกัน? ถ้ามีคนนอกอยู่ จะอายเขาตายไหม?"
เวลานึกถึงท่าทางงี่เง่าของพวกพ้องตัวเอง ตอนอยู่นอกบ้านเขาโคตรจะเขิน