เรื่องของมิติสำคัญมาก
พวกเขาไม่กล้าประมาท จึงกินข้าวเช้าเสร็จก็ออกไปด้วยกันทันที
ตั้งใจจะไปร้านเล็กๆ ใจกลางเมืองสักครั้ง
"เจ้าของร้านไม่ได้เป็นคนโผล่มาหายไปตลอดนี่นา? คราวที่แล้วในร้านมีแค่นกแก้วจักรกลกับหุ่นไม้ตัวหนึ่ง ไม่รู้ว่าจะติดต่อเจ้าของร้านคนนั้นได้หรือเปล่า"
เฉินเสี่ยวเฟยเพิ่งออกจากประตูก็บ่นพึมพำ ท่าทางเป็นกังวลมาก
หวังเวยหู่บอกว่าไม่น่ามีปัญหา "วางของพวกนี้ไว้ในร้านได้ เจ้าของร้านต้องรู้แน่นอน ข้างในมีกล้องวงจรปิดเต็มไปหมด เขาขายของยังจะไม่ดูร้านอีกหรือไง?"
ฉินลั่วพูดว่า "ไปถึงก่อนเถอะ สิ่งที่เหล่าหวังพูดก็มีเหตุผล"
ไป๋ซู่เปลี่ยนแว่นตาอันใหม่อย่างเงียบๆ อันเก่ามันแตกข้างหนึ่งเพราะตอนเช้าทำตัวห่าม
เฉินเสี่ยวเฟยเห็นแล้วก็ยังทำเสียงเย็นชา เขาตัดสินใจจะไม่คุยกับไป๋ซู่สามวัน ตอนนี้หน้ายังเจ็บอยู่เลย ไอ้หมอนี่เวลาแสบมันแสบกว่าเขาอีก
สวี่ตัวตัวแบกผมฟูฟ่อง มองนี่มองนั่น อารมณ์ดีมาก การได้ออกไปข้างนอกกับทุกคนเป็นเรื่องที่มีความสุขที่สุด
ทีม 3A เพิ่งเดินลงมาถึงชั้นล่างก็เจอคนรู้จักเก่า ที่แท้ก็จางฉือกับมู่เอินหยา สองคนกำลังคุยอะไรบางอย่างอยู่ พอดีเลยได้เจอกัน
"โอ้ย! น้องซอมบี้!! ที่รัก ในที่สุดฉันก็ได้เจอเธออีกแล้ว!"
มู่เอินหยาพุ่งเข้ามากอดสวี่ตัวตัวแน่นแล้วเอาหน้าซุกไซ้ ถูกใจมาก "อ๊า ที่รักเธอหอมจัง แชมพูเธอยี่ห้ออะไรเหรอ?"