“ตอนนี้เขตเต็นท์ย้ายออกไปแล้ว ทุกคนกำลังย้ายเข้าไปในเขตที่พักอาศัย นายกเทศมนตรีคนใหม่เปิดคลังสินค้าหลายแห่ง ตั้งจุดแจกจ่ายเสบียงช่วยเหลือ ทุกคนกำลังรับของใช้ประจำวันกันอย่างเป็นระเบียบ สำนักงานใหญ่ ก็ส่งคนมาช่วยเยอะมาก ฉันไม่เคยเห็นฐานที่มั่นเมือง I ของเราคึกคักขนาดนี้มาก่อน”
เสี่ยวลู่พูดทั้งน้ำตาด้วยความตื่นเต้น
หลักๆ คือไม่เคยเห็นบรรยากาศดีแบบนี้ ตั้งแต่ยุคสิ้นโลกเริ่ม ทุกคนล้วนสิ้นหวัง
กว่าจะประคองตัวมาถึงฐานที่มั่นได้ ก็พบว่าวันที่ทุกข์ทรมานเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น
ไม่คิดเลยว่าฐานที่มั่นจะจัดระเบียบแบบนี้ได้ ผู้คนก็อยู่กันโดยไม่สิ้นหวังได้
ดีที่ตอนนี้ผ่านพ้นมาได้แล้ว
ฉินลั่วกับพวกฟังรายงานจากเสี่ยวลู่ ได้รู้ว่าฐานที่มั่นตอนนี้ทุกอย่างปกติดี ก็เบาใจลง แม้จะเหนื่อยและรู้สึกว่ายุ่งยาก แต่เห็นผลลัพธ์ที่ดี ก็คิดว่าที่ทำไปไม่เสียแรง
สวี่ตัวตัวก็รู้สึกอีกครั้งว่าการออกมาทำภารกิจนอกฐานมันมีความหมายจริงๆ
เสี่ยวลู่ยังอยู่ในระหว่างทำงาน พอรู้ว่าพวกเขากินอิ่มแล้ว ก็ไม่ยื้อ เพียงยัดช็อกโกแลตให้หลายแท่ง แล้วก็รีบไปทำงานต่อ
มองเธอวุ่นวายอย่างมีความสุข ก็รู้สึกว่าจิตใจเธอเข้มแข็งจริงๆ
แล้วก็เป็นคนฉลาดด้วย
เห็นสีผมของสวี่ตัวตัวแล้ว ไม่มีคำถามเกินจำเป็นแม้แต่คำเดียว
เด็กคนนี้ชีวิตอนาคตจะไม่แย่หรอก
ฉินลั่วกับพวกแทบจะคิดพร้อมกันแบบนั้น ต่างมองหน้ากัน ยิ้มอย่างสบายใจ
ภารกิจต่อจากนี้ง่ายขึ้นมาก