“พื้นที่เต็นท์ตรงทางเข้าฐานที่มั่นเป็นยังไง? ข้อกำหนดล่าสุดของฝ่าย HQ กับกฎของฐานที่มั่นพวกคุณไม่ได้รับหรือไง? ทำไมใจกลางเมืองถึงโล่งโจ้ง แต่เต็นท์ข้างประตูฐานแน่นขนาดนั้น? อากาศติดลบขนาดนี้ให้คนธรรมดานอนทนอยู่ข้างนอกน่ะเหรอ?! แล้วเจ้าหน้าที่ของพวกคุณนี่ตาบอดกันหมดหรือไง?”
ฉินลั่วไม่ไว้หน้า ถามออกไปตรงๆ
นายกเทศมนตรีคนนี้คงไม่คิดว่ามีคนกล้าพูดจาแข็งๆ แบบนี้ ขณะเดียวกัน ทีมรบอื่นๆ ที่ยืนดูอยู่ข้างๆ ก็พากันแสดงความเห็นว่ามีปัญหาขึ้นมาด้วย
“ใช่สิ รายงานบอกว่าสัตว์ทะเลกลายพันธุ์คราวนี้ร้ายแรงแค่ไหนๆ ทำไมพวกเรามาถึงแล้วกลับรู้สึกว่ามันไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น?”
“ก็ใช่สิ เล่นจัดพิธีต้อนรับแบบนี้ เอาข้าวของไร้สาระมากองไว้ทำไม?”
“หลอกพวกเรามาที่นี่ อยากได้อะไรกันแน่?!”
“พูดมาสิ! เจตนาแกคืออะไร?”
...
ต้องเผชิญหน้ากับทีมรบผู้เยือกเย็นของสามฐานที่มั่นใหญ่ นายกเทศมนตรีพูดติดๆ ขัดๆ ไม่คิดว่าของดีขนาดนี้จะล่อใจพวกเขาไม่ได้? เขาเอาของดีที่สุดอวดต่อหน้าพวกเขาหมดแล้ว ทั้งเหล้าดี บุหรี่ดี รถหรูมารับส่ง นาฬิกาแพง สาวสวย คฤหาสน์ สิ่งเหล่านี้ยังไม่อาจทำให้พวกเขาหวั่นไหว?
คนของทีมกุหลาบยืนอยู่ข้างๆ เห็นฉินลั่วออกหน้า พวกเธอก็ลงมือกันบ้าง พลังพิเศษปลดปล่อยพร้อมกัน ห้องโถงงานเลี้ยงหรูหราก็เต็มไปด้วยพลังสายพันธุ์พืชสารพัดชนิดในทันที
นายกเทศมนตรีอู๋เริ่มตื่นตระหนก รีบบอกว่า “จริงๆ เรื่องพวกนี้ผมก็โดนบังคับ ทำอะไรไม่ได้จริงๆ ครับ ฐานที่มั่นขาดผู้มีพลังพิเศษ ผมก็ไม่มีอำนาจจริงๆ ตอนนี้เป็นยุคของผู้มีพลังพิเศษแล้ว ทุกอย่างอยู่ที่บอดี้การ์ดของผมเป็นคนตัดสินใจ เขาอยากจะขยายกำลังคน ผมก็จนใจ ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดใจ”